Abay’ın namlı bulağı


 01 Ocak 2007

Abay’ın namlı bulağı 
Her çakılı inci mercan 
Çevresi yeşil gülistan 
Bu gözeden can akar can 
Yapraklar yüzünden öper 
Güller su içer suyundan 

Abay’ın namlı bulağı 
Şiir elimize kalkan 
Şiir yurdumuza sultan 
Alnından öper dolunay 
Güneş su içer suyundan 

Abay’ın namlı bulağı
Sen gururla akmana bak
Işıklar saçan Doğu’yla
Derin konuştun Batı’yla
Şaire yoktur dur durak

Abay’ın namlı bulağı
Kanatlı atlar sulağı
Atlardan geniş soluğun
Yüzüstü yatıp kıyında
Daha balalık çağında
Abay su içmiş suyundan

Abay’ın namlı bulağı
Olmuş ona dert ortağı
Anlamamış solu sağı
İç yangınım sönsün diye
Ozan su içmiş suyundan

Abay’ın namlı bulağı
Kazağım koymuş adını
Aleme yaymış adını
Bir gün Çakmak’a giderken
Şakerim yüzünü yumuş
Şair yüzünü yuyan su

Abay’ın namlı bulağı
Havalanıp güç bulan su
Avezov’a ün salan su
Üstünde yüzen kaymağı
Muka’nın sözü olan su

Abay’ın namlı bulağı
Halkımın çağlayan sesi
Üzerinde sis perdesi
Havzanda ulular doğar
Sensin dâhiler annesi

Abay’ın namlı bulağı
Kırk örgü kement bulağı
Asumanın dâr bulağı
Otuz yıl kıtlık olsa da
Ve kırk yıl kırgın olsa da
Billur gibi berrak suyun
Abay’ın şanlı bulağı


sokak süpürgecisi

Sıcak bir rüzgâr esiyor
Kavruluyor köşe bucak
Bir ihtiyar hiç durmadan
Süpürüyor yorgun aksak

O sokağı arşınlayan
İnsan seli de yok artık
Silindi geceki izler
Sönük resimlere döndü

Uyansın çok katlı evler
Süpürge hışırtısıyla
Temizle ne var, ne yok
Kâğıtları, artıkları

Kocasa da sır vermiyor
Nedir gönlünde yatan
Karanlığı süpüren o
O dur sabahı uyartan

Öfkeyle tükürdü yere
Gülmeyi unutan dudak
Gün gelecek kendini de
Süpürecek dışlayacak

sevgiliye
-I-
Güzelim, cennet yeryüzü
Neye yarar sen olmasan
Ne alımlı bir havan var
Ne güzel kızdın bir zaman

Başkasın bence herkesten
Gönlümün baharısın sen
Hele o tavrın, terbiyen
Davranışların ne candan

Bütün şarkılarım sana
Objektif gerekmez bana
Yüreğime resmederim
Yüzün hayalimde her an

Ne zaman sevmek istesem
Canlanıyorsun içimde
Seni ben gibi resmeden
Bir objektif yok alemde

-II-
Gözlerim göğü kucaklar
Gövdemi sıkınca dünya
Uçup uzaklara gittin
Katılıp göçmen kuşlara

O kuşların arasında
Sen de uçuyorsun sanki
Konacak mısın bilmem ki
N’olur sırrın de bana

Kuş katarı konabilir
Ama sen hiç konmazsın
Kuş katarı dönebilir
Fakat sen asla dönmezsin

Bu yazı Kardeş Kalemler dergisinin 1. sayısında yer almaktadır. Derginin bu sayısında yer alan tüm yazılara aşağıdaki bağlantı üzerinden ulaşabilirsiniz.
Kardeş Kalemler 1. Sayı