Bir gün en iyi arkadaşım Eda ile orman tarafına gitmeye karar verdik. Hava çok güzeldi, içimiz kıpır kıpırdı. “Ama önce çekirdek ve kola alalım,” dedi Eda. Bu fikir ikimize de çok mantıklı geldi. Bakkala uğrayıp çekirdeğimizi ve kolamızı aldık, sonra macera başlasın diye yola koyulduk.
Yürüdük, yürüdük… Derken karşımıza iki ayrı yol çıktı. Birbirimize baktık. “Hangisinden gidelim?” dedi Eda. Biraz düşündük ama sonra gülerek, “Rastgele seçelim!” dedik. Hiç düşünmeden sağdaki yola saptık.
Başta her şey çok eğlenceliydi. Çekirdek yiyip kola içiyor, sohbet edip gülüyorduk. Ama bir süre sonra Eda etrafına bakıp kaşlarını çattı. “Burada hiç ağaç yok… Biz yolu mu karıştırdık acaba?” dedi. Etraf gerçekten de düşündüğümüz gibi değildi. Orman diye girdiğimiz yerde neredeyse hiç ağaç görünmüyordu.
“Bilmiyorum.” dedim ama içimde küçük bir merak kıpırdanmaya başlamıştı.
Zamanın nasıl geçtiğini anlamadık. “Bir saat olmuştur herhalde.” dedik. Saatime baktım. Tam iki buçuktu! İkimiz de şaşkın şaşkın birbirimize baktık. Meğer düşündüğümüzden çok daha uzun süredir yürüyormuşuz.
“Tamam, artık eve dönelim,” dedik. Bu kez geldiğimiz yolu dikkatlice takip ederek geri döndük. Eve vardığımda annem kapıda beni bekliyordu.
“Neredeydin bu saate kadar kızım?” dedi.
Ben de her şeyi en baştan anlattım. İki yol çıktığını, rastgele birini seçtiğimizi, saati görünce nasıl şaşırdığımızı… Annem dinledikten sonra hafifçe gülümsedi.
“Siz yolu karıştırmışsınız kızım,” dedi. “Ama iyi ki karıştırmışsınız.”
“Nasıl yani?” dedim şaşkınlıkla.
“Girmeyi düşündüğünüz diğer yolun ilerisinde yabani hayvanlar görüldüğünü söylemişlerdi.” dedi annem. “O yüzden dikkatli olmanız lazım.”
Annem bunları anlatmasına rağmen, benim aklıma başka bir şey takılmıştı. O iki yoldan diğerine gitseydik ne olurdu? Gerçekten korkutucu hayvanlar var mıydı? Orası nasıl bir yerdi?
O gün anladım ki merak etmek çok doğal bir şey. Ama bir maceraya atılmadan önce biraz düşünmek, biraz da büyüklerin sözünü dinlemek gerekiyor. Yine de içimde küçük bir macera isteği hâlâ var. Ama bir dahaki sefere, kaybolmamak için hangi yoldan gideceğimi daha dikkatli seçeceğim. (K. Makedonya’nın Breştanik Köyü’nden katılıyor. 12 yaşında.)
