akşamı beklemek

15 Mart 2026

Gerçeğe dönüştüğünde rüyalar,
Düşer miyim bir uçurum başından
Düşlerdeki gibi apansız?
(önceleri hiç böyle düşünmezdim)
Hâlâ gerçekleşmemiş o anlara
Beni zorla bağlayan şey tutkudur.
Gözlerdeki inanç uçup, dertse ölmüş
Bir ışık olduğunu görsem bir an,
Kendimi arıyorum yine geçmişte.
Uzak yılları özlemek; kötü bir gece.
Tüm varlıklar zamandan söyleşmekte,
Her şey değişiyor, anlıyorum ben.
Bir adım daha attığımda öteye.
Umudu sönmüş sokaklarda dolaşıp,
Akşamın koynuna düştüm öylece.
Her adımını sayarak attığım
Yıllarım boşa geçmiş.
Bugünüme, sokak boyunca savrularak
İnandım yine
Bir yaşam bağışlar gibi
Boğuk sesime.

Bu yazı Kardeş Kalemler dergisinin 231. sayısında yer almaktadır. Derginin bu sayısında yer alan tüm yazılara aşağıdaki bağlantı üzerinden ulaşabilirsiniz.

Kardeş Kalemler 231. Sayı