Ben – Altay’da doğan albörüyüm,
Karla dindirip susuzluğumu yabandan geçen.
Alaca şafak söktüğünde dağ belinden,
Tabanımla çatal çatal yollar aşan.
Ne kadar arasam da avımı,
Köpüklü kar siler ayak izimi.
Tanrı bildirir bilmem gerekeni,
Kanlı kapandan kurtarır beni.
Lapa lapa kar yağarken örtündüm geceyi,
Nasibimi ayırdım ovadan.
Dağ yamaçlarını aşındırdım vahşice,
Atalarımın yoludur bu – çok öncelerden.
Akıp gider damarlarımda özgür geceler,
Eski yolumu gösterir açıkça.
Ak boranda uluyan ses bana aittir,
Gökyüzünün efendisi, ay kulak verir.
Vahşi doğurmuş kaderimi anam,
Ruh vererek kutsal canından.
Kopunca karlı boran,
Hayallerinize sığının yavrularım.
Börü olmazsın hayal kurmazsan,
Budur buyruğu Tanrı’nın.
Kurt olarak doğup karda yuvarlanmazsam,
Donup gider kanım!
Janasibir Havalimanı
14.10.2019
