Eski, güzel sokaklarda
Seven âşıklar dolaşır.
Gönül aşkla alevlenir,
Bakü, sana aşk yakışır!
Mavi denizin suları,
Kanat çırpan martıları,
Gemileri, kayıkları,
Ne güzeldir akşamları.
Akşam vakti şu şehirde
Yanar ışık sokaklarda.
Uzaktan bir şarkı sesi
Duyulur güzel bir sesle.
Gençler gitar çalıyor orada,
Denizin kıyısında.
Onlarla şarkı söylüyor,
Esen rüzgâr ve uçan kuşlar.
Bu şehre aşk dolu çiftler
Nasıl da güzel yakışır.
Saçı beyaz âşıklar da
Başka bir güzellik katar.
Tutun ellerinden aşkın,
Gezin deniz kıyısında.
Mavi gökyüzünün altında
Bakü, sana aşk yakışır!
* * *
İnsan özler mi kendini?
Ben özledim bir az beni.
Hani o kırlarda koşan,
Kalbi küçük, aşkı büyük
Güzel çocuğu özledim.
Ne çabuk da bağlanırdı,
Açılan yaralarımız.
Sanki büyük değildi
O zamanlar bu dünyamız.
Yara olan kalpler değil,
Ya el, ya dizler olurdu.
Birini incitmek bize
Büyük bir ayıp olurdu.
Paylaşmayı öğrenmiştik,
Ve karşılıksız sevmeyi.
İyilik bir güzellikti,
Sevmeyi ne çok sevmiştik.
Kimden öğrendi çocuklar
Kötülüyü, cimriliği?
Kim söyledi büyüyünce
Unutun tüm güzelliği?
Keşke çocuklar etseydi
Dünyayı idare bir az.
Belki o zaman yok olur,
Kalplerde süren bu ayaz...
* * *
Kim bilir, çiçeklerin
Belki yarın açacak.
Ne de olsa, Nazimce
Bir umuttur yaşamak...
