Bir Yere Ait Olmak


 01 Nisan 2024

Merhaba, benim adım Atina Abiltar. Ben Romanyalıyım ve iki senedir AYB Balkanlar Hikâye Atölyesine katılıyorum.

Balkanlar Hikâye Atölyesini bir kelimeyle yorumlamam gerekirse, ben “başlangıç” derim. Benim için güzel bir geleceğin başlangıcı oldu. Eskiden hikâye yazmaktan ya da yazdıklarımı başkalarına okumaktan korkardım. Atölyedeki hocalarımız bana sadece güzel bir hikâye yazmayı öğretmediler, aynı zamanda kendime güvenmemi, sabırlı olmamı ve en önemlisi, yanlışlarımdan ders almamı öğrettiler. Atölyeye katılmaya başladığım ilk gün çok korkuyordum, hiç baş edemem diye düşünüyordum ama aynı zamanda çok heyecanlıydım.

Hocalarımızla ve atölyeye katılan arkadaşlarla tanışınca, anladım ki korkmama hiçbir neden yokmuş çünkü hepimizin aynı amacı vardı. Artık, alıştıktan sonra, atölye günlerini hep heyecanla bekliyordum, çünkü arkadaşlarımın yazdığı hikâyeleri duyacağımı ve kendi yazdıklarımı da okuyacağımı biliyordum.

Onlarla birlikte zaman çok hızlı geçiyordu. Hayatımız boyunca bir yere ait olduğumuzu nadiren hissediyoruz. Çevrimiçi olsa da bu güzel aileye, Avrasya Yazarlar Birliği ailesine ait olduğumu hissettim.

Balkanlar Çevrimiçi Hikâye Atölyesine emek veren herkese minnettarım. Bana bu güzel deneyimi yaşattığınız için çok teşekkür ederim!

Bu yazı Kardeş Kalemler dergisinin 208. sayısında yer almaktadır. Derginin bu sayısında yer alan tüm yazılara aşağıdaki bağlantı üzerinden ulaşabilirsiniz.
Kardeş Kalemler 208. Sayı