Benim en sevdiğim mevsim kesinlikle kış! Her yer bembeyaz olduğunda içimde acayip bir enerji patlaması oluyor. Geçen kış yine inanılmaz çok kar yağmıştı ve okullar tatil edilmişti. Sabah uyanır uyanmaz hemen bizim arkadaş grubuna "Herkes hemen dışarı çıksın, büyük savaş başlıyor!" diye mesaj attım.
Üzerime ne bulduysam giydim: İki kat çorap, kalın bir mont ve en sevdiğim kırmızı berem. Annem arkamdan "Sıkı giyin, hasta olacaksın!" diye bağırdı ama ben çoktan kendimi dışarı atmıştım. Parka vardığımda bizim gruptaki herkes oradaydı. Hemen iki takıma ayrıldık ve müthiş bir kar topu savaşı başlattık.
Savaşın ortasında bizim takımdan Rana ile birlikte karşı takımın arkasından gizlice yaklaşmaya karar verdik. Tam bir ağacın arkasına saklanmıştım ki heyecandan ayağım kaydı ve arkası üstü karlara yuvarlandım. Üstüm başım tamamen kar oldu, hatta berem kafamdan fırladı. Arkadaşlarım halimi görünce gülme krizine girdi. Ben de bozuntuya vermeyip yerdeyken bile onlara kar topu fırlatmaya devam ettim. Arkadaşım akıllı saatinden "Alya, kalbin çok hızlı atıyor, bence biraz dinlen." diye şaka yaptı.
Akşama doğru eve döndüğümde ellerim sanki buz tutmuştu ve sırılsıklamdım. Annem bana kızmak yerine hemen sıcacık bir çorba koydu. O gün çok üşüdüm ama arkadaşlarımla o karların içinde çocuk gibi eğlenmek içimi sıcacık yapmıştı. Kış mevsimini işte tam da bu yüzden çok seviyorum!
