Dünya Koronadan Koruna


 01 Haziran 2020


Bir çift kelam sana korona

Bu inziva lazımdı bize

Sevdiklerimle diz dize

Çıktıp geldin gayyadan

Laboratuvarda mı yapıldın hiç yoktan,

Ahı mıydın mazlum insanların?

Azabı şedit korona.

 

Medet ey yaradan 

Def et başımızdan

Masumdur benim toprağım

Seni hafife aldık, uzaktır diyarın

Gelip bizi bulamaz sandık

Sandıklarda çeyizlerimiz, kaldık

Ayırdın bizi ihtiyarlarımızdan

Torunlarımızı yetim bırakmaya ne hak?

İnsafa gelmez misin korona

Bırakır mısın bizi dalgakıranlarda

 

Var git uzaklara uğramaksızın bir daha

Biz seni gördük, görmesin sonrakiler

Adını da kimse anmasın bir daha

 

Yâd edilme bu diyarda tan ağarınca

Zaten gecemiz karanlık, 

Bir de günümüzü karartma

 

Yazgımızda bir ağlatan da sen olma

Bir daha senden ölen olursa

Sen öl, öldürme korona

Allâh'ın verdiği cana sen kıyma.

 

Dünya beşten büyüktür!

O büyüklüğü mü hazmedemedin

İmha etmekse amacın

Apaçık örnektir ayetler

Alamazsın bir canı

Canların çoktur cananı

Cananda gizlidir hareler

Bırak gideyim açılsın sınırlar

Beklesin beni ufuklar

 

Dokunma gözü yaşlı anama

Elini uzatma babama

Uslan artık korona

Dokunma ücrada yaşayan,

Dualar edencanlara!

 

Uğramasın diye yurdumuza

Kilit vurduk demir kapımıza.

 

Sana düşmanım sanma korona

Sayende okuduğum kitaplar yığınla

Ana-babama yardım edince

Anladım şerdeki hayrı da

Kopmaya yüz tutmuş bağlar katlanınca

Virüs mü bizi öze döndürecekti

Aklımız başımıza gelmeyecek miydi?

Biz muhtaçlara sırtımızı dönmüş

Ustan yoksunmuşuz korona

 

Mensî olan kolera gibi

Unutulursun sen de.

Hayalperestliğim katılıktan iyidir benim...

Var git yoluna

Bizi bırak kendi yolumuza.

 

20. 05. 2020

İştip

Bu yazı Kardeş Kalemler dergisinin 162. sayısında yer almaktadır. Derginin bu sayısında yer alan tüm yazılara aşağıdaki bağlantı üzerinden ulaşabilirsiniz.
Kardeş Kalemler 162. Sayı