Dünya Qəbir Yəri Kimi Dar…


 01 Ocak 2023


DÜNYA QƏBİR YƏRİ KİMİ DAR…

 

Məmməd  İSMAYIL

 

Bir səndin kimsəsiz, bir Allah kərim

Və elə bilirdin yol gedir yaza

Sonra yoldəyişən oldu səhvlərin

Dəyişdi yolunu bir çıxılmaza..

Vətən suçəkən,

Qürbət bir gözəgörünməz ipdi.

Bəylə bostan əkən,

Sənmi qəribsən,dünyamı qəribdi?

Getdiyin bütün yollar çıxaqdı,

Yaddan çıxmağa gedir.

Udmağa ağzı açıq

Dünya qəbir yeri kimi dar;

Çıxa bilirsən çıx,

Qurtara bilirsən,qurtar…

 

 

BU DÜNYANIN DƏRDİ BİRSƏ,

DƏRMANI DA BİR OLMALI...

 

Biz evdə qalmışıq, dünya bayırda,

Yazın tüğyan edir çəmən-çayırda.

Ayır da, yaxşını pisdən, ayır da

Üzünə üz tutub ərk edənləri

Yolunu, izini tərk edənləri

Günah havasına bərk gedənləri

Beləmi sınağa çəkirsən, ey haqq?!

 

Məkkədən, qiblədən sənə sığındıq,

Ruh-ruh, bədən-bədən sənə sığındıq.

Lap elə heç nədən sənə sığındıq.

Niyyət edənləri, etməyənləri,

Camiyə, kilsəyə getməyənləri,

Əli ətəyinə yetməyənləri

Beləmi sınağa çəkirsən, ey haqq?!

 

Çəmbərə saldığın yerüstü nədi,

Şeytanlar varına varisdi nədi,

Bu gözəgörünməz virusdu, nədi? -

Nə sabahı bəlli, nə dünənləri

Görünməz etdinmi görünənləri

Varlıqdan yoxluğa bürünənləri,

Beləmi sınağa çəkirsən, ey haqq?

 

Nə bəlaydı birdən-birə,

bizi saldın ağzıbirə...

Açması insana yasaq

                        bu bir başqa sirr olmalı,

Dərgahında bir yer ayır

özün yaratdığın yerə,

Bu dünyanın dərdi birsə

                        dərmanı da bir olmalı...

 

NӘDİR BELӘ GӘMİLӘRİN ÇIXARDIĞI SOS

 

Bu yerlәrә gәlişin xoş bir tәsadüfmüdür

Zәrurәtlәr doğarmış tale tәsadüfündәn… 

 

Qismәtinә çıxan nәymiş, qismәtә bax ki

Gәlişinә qucaq açıb qürbәt  qolları

Torpaq yolu, hava yolu, su yolu yox ki

Sәni alıb aparmada tale yolları…

 

Aşağıda mürgü döyәn Troya, Asos

Yuxarıda Qaz dağları-İda dağları

Nәdir belә gәmilәrin çıxardığı SOS

Yoxsa dәrdә hamilәdir yol uzaqları…

 

Göylәrә bax, buludları dağılan huşsa

Neçә sirrin cavabı var “niyә”dә, “nә”dә…

Bu dağların bulaqları çaya qovuşsa

Tәsadüflәr yönlәndirsә fәrdi millәtә…

 

Çanaqqala-bir ulusun qan yaddaşları

Tarixindәn bir kimsәnin üzü qızarmaz.

Gәldiyini bilmәdisә  sahil daşları,

Dönüb getsәn, getdiyinin fәrqinә  varmaz.

 

Nәlәr çәkdin qürbәt eldә bilirmi  yurdun

Qәrib, qürbәt dәnizindә  sınıq gәmiymiş

Şahidisәn uzun-uzun yaşayıb gördün

Bir qәrinә gәrib eldә  bir an kimiymiş.

 

İki qitә arasında qalıb  Dardanel,

Nәlәr çәkmiş bu yerlәrә  haqqın fırçası.

Zaman nәdir, saçlarını töküb gedәn yel,

Tarix nәdir, әlindәkı  bir daş parçası…

SӘKSӘNİ KEÇMİŞSӘ YAŞIN

 

Sәksәni keçmişsә yaşın

Ayaqlarından öncә sәkkiz yazırsa yaddaşın

Qabından daşıb tökülürsә su,

Sonuncu üksüyünә qәdәr dolursa pәtәk,-

Möhlәt bitmişdir demәk…

Bu 70-80 il

Hardan keçdi deyirsәn

Alnının qırışından,

Kim-kimi yarışından 

Ölümün bir qarışından keçdi...

Bundan sonra nә tәmәnnalı

Ünvan gәrәkdi,nә şöhrәt;

Sulara axmağın,

Şimşәyә çaxmağın 

Qönçәyә açmağın

Sirrini öyrәdәn tanrı

Bizә dә sәbri,sәbretmәyi öyrәt.

 

 

 

MƏNİM HALIM

Durmaz nә gəcәsi, nə gündüzü var

Dərədə təngiyən çay mənim halım.

Halımı soruşma, halımı sorsan,

Göydə dilimlənən ay mənim halım.

 

Yaz ötüb,yay itib, payızı yox say

Taleyin ardınca axsa ha axsa

Olumdan ölümə ömür bir oxsa

Tarıma çəkilən yay mənin halım.

 

Dünyamı dağılar bir babda dursan

Hesaba alınan hesabda dursan…

Hərdən may,hərdən də boz ay olursan

Mən sənə nə deyim ay mənim halım?

 

O da yarımadı oğuldan,qızdan

Doxsan yollarında dərdi bu üzdən

Nə yazdan payı var,nə də payızdan

Aralıqda qalan yay mənim halım.

 

Nə dedin vermədim,bu mən,bu da sən?

Ruhunun kökü də həsrət üstədi.

Qəriblik qurbətdə qəribsəyəndə

Sənimi ozunə yoldaş istədi,

Ömrün üçdəbiri-

qürbət əsiri

Vay mənim başıma,vay mənim halım.

 

 

 

ÜRƏYİN QUŞDU DEYİRDİN GƏNCLİYİNDƏ

 

Arxada 

zamanın sellərində axıb getmiş

bir ömür,

öndəsə 

hər şey ögey, hər şey yad.

yeni köhnədən  boyad

Oyana bilirsən oyan,yata bilirsən yat.

Bu nə ömürdü belə

Hər şey fani, hər şey puç...

Ayaqların getdiyi, əllərin tutduğu,

Gözlərin gördüyü nə varsa suç

Ürəyin quşdu deyirdin gəncliyində

Hadi səni görəyim

Sınıq qanadlarınla qaça bilirsən qaç,

uça bilirsənsə,uç!

 

YOXMU XӘBӘRİN

 

Varlıq arayarkәn yoxun heçindә

Çıxdın yollarıma ömrün gecindә

Alovmu,atәşmi nә var içindә

Özünün özündәn yoxmu xәbәrin?

 

Daha qocalıqdan etmәm gileylәr

Ürәk nә istәsә dil onu söylәr.

Girib aramızda elçilik eylәr

Beş kelme sözünden yoxmu xәbәrin?

 

Ağıl gәzilmәz ki sevdalı başda

İnsani sәbirdәn çatlıyar daş da

Başıma nә gәlsә gәlәr bu yaşda

Tәk sәnin üzündәn yoxmu xәbәrin?

 

Bәlkә gün gecәnin, ay gündüzünmüş,

Bәlkә düz әyrinin, әyri düzünmüş.

Bәlkә sәnsizliyin adı hüzünmüş,

Dünyәvi hüzündәn yoxmu xәbәrin?

Bu yazı Kardeş Kalemler dergisinin 193. sayısında yer almaktadır. Derginin bu sayısında yer alan tüm yazılara aşağıdaki bağlantı üzerinden ulaşabilirsiniz.
Kardeş Kalemler 193. Sayı