Logo
Light
Dark
System
 

Geriye Bıraktığın Şeyler Kadarsın

  FATİH SULTAN YILMAZ
 01 Nisan 2023
Sosyal Medyada Paylaş

Geriye Bıraktığın Şeyler Kadarsın

FATİH SULTAN YILMAZ

 

Geriye bıraktığın şeyler kadarsın…

Bir başı okşadığın kadar yumuşak

Bir türküyü yakabildiğin kadar sıcaksın...

Bir topraktan olabildiğin –hani olmasa da-

                                          Bir toprakta durabildiğin manada

                                                                                          Verimli!

                    Bir bayrağı tutabildiğin kadar yurtsever 

            Bir denizde yüzebildiğin kadar kardeşsin 

                   Bir ağacı süslediğin kadar muteber…

           Ve kendine yetebildiğin kadar da güçlüsün 

          Gücünün yettiğine hükmetmediğin sürece 

   Yüce!

 

Ne önden gidenlerin kuyruğusun bence 

Ne geride bıraktıklarına öncü

 

Bir sevgiyi muhafaza edebildiğin kadar muhafazakârsın 

Ekmeğini bölüşebildiğin kadar; bölücü…

 

Ne ölüp havalandığın an kadar; hafif 

Ne yaşadığın ömür gibi; ağır

 

Sen;

 

Çiçekte bıraktığın şeyler kadarsın

  “Her çiçekten bal aldım”

                            Desen yalandır…

 

 

 

 

 

 

Gözlerin

 

Susmalıyız şimdi,

Konuşur gün gelir gözlerimiz.

Ben sensiz zindanlardayım diyorsun

-Hayır- biz suçlu değiliz...

Hani, o ilk günkü elbisenle tutuşup da yana yana

Nasıl da sıcak bir rüzgâr gibi değmiştin asude gözlerime

Hatırlasana... 

Nasıl da uzanmıştı elleri gümüş, vakur bir leğenin altına 

Ve belki de şu son on yılın ardına

Bu günler aşkımızın en ateşli günleri 

Ve unutma ki sevgilim;

Gözlerin tek zindanımdır benim 

Kirpiklerin zindanın demirleri...

 

 

 

 

 

Suyun Adı

 

Adam kasketini düşürdü suya

Bağırdı, adını hatırlamadı

Dedi: Bu çöl yerinde nedir bu rüya?

Geriye yalnızca paltom mu kaldı?

 

Adam paltoyu da uzattı suya

Dedi: Uyanır ruhum bir gün nasılsa

Çıkardı saatini de koydu kutuya

Kefaretimdir dedi, ne yaşadıksa.

 

Kadınsa

Aynasını düşürdü suya

Aynada yüzünün kiri yıkandı

Başladı adam da hatırlamaya

Yüzünü görünce suyun adını.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Şairin Ölümü

 

Ben ölünce; paldır küldür ölürüm

Bilmem ki kim sokar kafama çakallıkları

İş çıkışına denk getirir, erkenden gömülürüm

İşitmem; aksansız dualarıyla genç İstanbulluları... 

 

Ben ölünce; paldır küldür ölürüm

Sordurmam vekaletimi, aile kabristanımı

En kötü; "-şairim" derim bir ömür sürünürüm

Bir baktın "öldüm diye" hatırlarlar adımı... 

 

Ben ölürsem; altı üstü ölürüm

Ölürüm, bakma sana umuttan yaktığımı

Altı üstü dediysem; alt tarafı ölürüm

Ve söylemem sana; üstüne kaldığımı...

 

Bu yazı Kardeş Kalemler dergisinin 196. sayısında yer almaktadır. Derginin bu sayısında yer alan tüm yazılara aşağıdaki bağlantı üzerinden ulaşabilirsiniz.
Kardeş Kalemler 196. Sayı
Satın Al