Önceleri inanmazdım mucizeye,
Kabul ettim ulu bir dereceye.
Girdim kutsal şairler saflarına -
Şükür olsun bunun için göğe!
Farit Ahmedyev
99 RUBAİ
I. Gölgeler Tiyatrosu
1.
Gecede hayatın hatıraları
Oynatır onun gölgeleri.
Ben hem koyucu hem seyirci,
Hem oynayan baş rolleri.
2.
Sen dağıttın yazıyı alınlara,
Cennet ve cehennem yollarına.
Hataların yazıldı kader kitabına —
Tanrım, niçin çekersin bizi hesaba?
3.
Çömlekçi yoğurduğunda bizi çamurdan,
Belki yorgundu, belki sarhoştu o zaman.
Onun için dünya öyle karıştı —
Belki sarhoştu çömlekçi, inan.
4.
Çömlekçi dağıttı maskeleri her yandan,
Hayat tiyatro, sürer gider bir yandan.
Sen kimsin? Kahraman mı, korkak mı?
Ölene dek tanınmamış bir insan.
5.
Hayat sahnesinde göz açmışım,
Yabancı maske altında kendimi tanımışım.
Gerçek yüzümü açamam artık —
Çömlekçi maskesi ölene dek yapışmış.
6.
Hepsi güzel — baş rolü oynasak,
Edepsizce davranmak oyunda olmasa.
Bunu koyucu belirler, dilerse —
Hazineden ikinci maske bulacak.
7.
Sözleri unutsan — var suflör,
Hastalanıp düşsen — var dublör.
Kendince rolü oynarsan —
Kovar seni baş yönetmen, kovar, defol!
8.
Kahraman maskesiyle oynarız,
Bize alkışları dinleriz.
Sahne kenarını görmeyiz —
Oyun nasıl biter, diye şaşarız.
9.
İstemese de roller oynarız,
Hoşlanmasak da şarkılar söyleriz.
İşte bunun için tiyatroya gitmeyiz —
Kim yönetmen, hâlâ bilmeyiz.
10.
Derler ki: küçük roller olmaz.
Neyse: sen kahraman mı, yoksa kötü bay.
Küçük rolle ben olmam memnun —
Razı değilim, seçilen rolde oynamam, hay!
11.
Herkes yazamaz rubailerini,
Hep sahneye konur oyunların.
Ama görüyor musun, ulu dramaturg —
Nasıl da olumsuz aktörlerin?
12.
Hayat o tiyatro, hayat o — karnaval,
Sahnede duran kişi bunu anlamış.
Ama, söyleyin, değerli dostlarım —
Kim bu oyunu doğmadan okumuş?
13.
Hayat tiyatrosunda çok türler gördün,
Trajedi denir — ölüp gitsen kendin.
Drama — dostun yitirse ömrünü,
Komedi — ölüp gitsen komşun.
14.
Dostlara derdim ben,
Aldatmak istemem, inan.
Sahne ardını görmek istemem —
Orada kavga bitmez, asla, her an.
II. ELEKTRONİK ÇAĞ
15.
Bizim elektronik çağımızda,
İnternet ağı arasında,
Çaresizsin sinek gibi, ey insan —
Kukla gibi iblisin elinde.
16.
Gerçek ömür uçup geçti göz açıp kapayana,
Maske giydin "nik" — bekçi müsün, haydana?
İnternet ağına takılıp karıştın —
Kendi yüzünü bütünüyle yitirene.
17.
Kontakta dostlarınla birlikte
Görüşürsün camdan her gün, her gece.
Sen anlamalısın, dostum —
Sen gölgeler arasında bir gölge.
18.
Sen uzaktan yürek yaralarından,
Umitlerle bakarsın ekranına.
Altın balık yüzüyor ağında —
Sen onlara bakıp aldanma.
19.
Güzel bir yüz gördün ekranda,
Ama kim o aslında, ne çıkar?
Genç mi, yaşlı mı — bilinmez —
Kim gizlenmiş maske altında?
20.
Telefonsuz artık hiç kimse kalmamış,
Cebine koymuş, boynuna takmış.
Biri onu alır son yola —
Kim SMS gönderecek cennetten, bakmış?
21.
Kaynıyor hayat bugünkü kentte,
Halk sokakta boşuna koşturur.
Tıka basa tıkanıklığa düştük, geç kaldık —
Bizi deve bile kovalayıp geçer.
22.
Söz verdim başkasına borç almayayım,
Sağlığı çok sarsar onun, inan.
Faiz ödemek — büyük günah,
Hesap günü bekler bizihesaba, her an.
23.
Yer benzer bilgisayar diskine,
Biz virüs değil miyiz burada, sırada?
Bir bir art arda gideriz sızlanıp,
Program o diski temizlerken, o zaman.
24.
Yedi günah yazılmış kitaba,
Yedi azap bekler seni cehennemde, nikaba.
Kodları kır da yazgını geri yaz —
Sen, hacker olarak, korkma, bakma!
25.
İnsan kodlarını kırıp açsak —
Ayıltma ilacı gerekmez o an, düşmek.
Hep sevinçten sarhoş gezeriz —
Hayatımız neşeli olacak, coşmak!
26.
Oyuna konmuş bir derece,
Geçmek mümkün değil onu, gece.
"Ölümsüzlük" modunu koyarsan —
Bu oyunda sen eşitsin Tanrı'ya,nice.
27.
Bir saat içinde kaleyi almak için
Emrederler bana eğlenceli oyunda, niçin.
Ben — savaş balyozu, benim askerler —
Kaleyi alırlar beş dakikada, hızla, çevre iç'in.
28.
Tanrı senin gibi "comp"ta oyuncu,
Onun için güneş — itici güç veren, uyuju.
Bu oyuna biz karışmayalım —
Oynasın, garanti çıkana kadar, bucak.
29.
Resulullah yasakladı şarap yudumlamayı,
Zarar verir o beyine, aklı, anı.
Biz uyuyup gitsek, Tanrı uyumaz —
Rüyalarımızı o ister görmeye, her yan'ı.
30.
Söz — gümüş gibi durup çınlasa da,
Hak bekleme, hüküm gelirsen sormaya, nedir?
Şairleri bekler cehennem azabı,
Onun için içer onlar şarap, her gün, nedir?
31.
Şiir yazarım da içerim şarap,
Niçin durursunuz öyle bakıp?
Şarap içerim, kızlar kucaklarım —
Neşelenin, buyurun, oldum harap!
32.
Şiirlerim yasaları kırar,
Şarap çömlekleri yaratıcılığı uyandırır, kaynar.
Anlayın, dostlarım, yok cin-peri burada —
Her çömleğin dibinde — bir rubai yatar, yanar.
33.
Bana çömlekle şarap sen ver,
Olayım şiire efendi — şair, bilger.
Çömleğin içinde dört kâse şarap —
Aynı şekilde dört dizeden olur şiir, eder.
34.
Çömlek şarap — senin topladığın servet,
Bir çömlek daha, artık oldu, merhabet.
Senin altında cehennem açlıktan yanar —
İnce değil mi namazlık, teheyyüt?
35.
Son dinarımla şarap alıp içerim,
Yalnız kaldım gece — Azrail'i beklerim.
O arkamdan inip geldi gökten —
Sarhoş başımı cennette düzeltirim.
36.
Tutabilirim kendimi,
Tutabilirim sözümü, kendimi.
Ama üçüncü kâseden sonra —
Versin Tanrı sabrımı, özümü!
37.
Doğu restoranı bizi bekler,
Çömlek şarap yetmez sarhoş olmaya, eybekler!
İçim doldu — "göbek dansı"nı beklerim —
Şarabı dök, işte geliyor Hayyam, içkiler!
38.
Şarap içmek haram,
Bunu bilir her adem, her adam.
Gerekmez bana zemzem —
Kımız olsa da içerim, her zaman.
39.
Korkma hayat ağır deyip, şaşırıp,
Kötü yazgı durmaz bizden sorup, kırıp.
Mollasın da, zengin de olsan —
Kuldan sana yapar şarap, erip.
40.
Toplandı çeşitli günahlarım,
Şarap içtim, sevdim kızlar, ahlarım.
Nargileye beni çevir, Tanrım —
Olmasa bana cennette yerler, var mı yârım?
41.
Biri içer şarap, biri bal kapmış,
Bilgin uyuyamaz, düşüncelere dalmış, hep uyumaz.
Evet, Tanrı bizi bir çamurdan yarattı,
Ama her insana gökte yıldız takmış.
42.
Şairleri bekler cehennemdeki ateşler,
Onlar arasında iyileri de var, nice yıldızlar.
Hocam Ömer ve hemşehrim Cevdet —
Ateşte mi, cennette mi — buluşmaya razıyım ben, bekler.
43.
Gerekmez kimseye benim öğütlerim,
Bu akılsız dünyada yürümedi işlerim.
Sade halk ezberlemiş şiirlerimi —
Onlarla geçer gürültülü sarhoş gecelerim.
44.
Sabah kalkarım işitsen benden yüksekten ezan,
Dua kılmak için değil — ben şiirler yazarım, her an.
Bana Tanrı emretmiştir canlıya bu azabı —
Sevgilimi bırakıp ele kalem alırım, inan.
45.
Düşlerimde uçarım ben yukarıda,
Şiirlerim çınlar büyük yürekten, her sahada.
O düşlerden ayılıp çıkarım —
Ağır kanatlarımı güçle sürerek, ukhada.
46.
Sabah coşkusuyla uyanırım,
Halife gibi hissederim kendimi, yanarım.
Sevgi dolu canımı avuca alıp —
Altın şiir olarak dökerim, söylerim.
47.
Çoktan söndü nargile,
Son çömlek devrildi, dile.
Şiir yolumda yok zarar —
Melek kalemi yürütür, dile.
48.
Sabah okşar omuzdan melek,
Uykuyu bölüp, kaldırır işe, çölek.
Şiir yazmak istemem ben —
Huri kızları benim düşümde, çelek.
49.
Şiir yazmak — ateşle oynamak,
Şiir yolu için — ömrünü ödemek, kanmak.
Şair için var tehlikeli seçim —
Cellada ya da hekime düşmek, yanmak.
50.
Gerçek şair aç kalmaz,
Onu Tanrı kendisi korur, kalmaz.
Bizi cehennem ateşi beklese de —
Gerçek yaratıcılık ateşte yanmaz, kalmaz.
… devamı gelecek sayıda
