(K.Makedonya- Merkez Jupa’dan katılıyor. 11 yaşında)
Hayatımın en güzel haberlerinden birini aldığım gündü. Sınıfa girdiğimde projeye katıldığımı ve bir buluşma olacağını öğrendim. Çok heyecanlandım. Cumartesi gününe kadar buluşma hakkında konuştuk ve o günü sabırsızlıkla bekledik.
Nihayet heyecanla beklediğimiz gün geldi. Sabah erkenden uyandım ve hazırlıklara başladım. Geç kaldığımı sandım çünkü Merkez Jupa’dan Üsküp’e gitmek uzun sürerdi. Eğer geç kalsaydım belki de hiç gidemeyecektim.
Merkeze gittim ve arkadaşlarımla birlikte otobüsü bekledik. Annem ve babam işleri nedeniyle gelemediler, bu yüzden öğretmenimizle birlikte gittik. Yolculuk sırasında hiçbir sorun yaşamadım; rahatça gidip geldim.
Birkaç saat sonra otele vardık. Osman Hocamı ve Burcu Hocamı ilk kez karşımda gördüm. Kalbim deli gibi atmaya başladı, çok heyecanlandım. Onlara doğru yürüdük. Herkes el sıkışıp ismini söyledikten sonra sıra bana geldi. Önce Burcu Hocamızla selamlaştım. Çok güzel görünüyordu. Sonra Osman Hocamızla selamlaştım; o da çok şık giyinmişti. O an heyecanım hiç duracak gibi değildi.
İçeri geçtik, konuşmalar yapıldı. Birkaç saat sonra öğretmenlerimiz gitmemiz gerektiğini söylediler ve oradan ayrıldık.
O günü asla unutmayacağım. Benim için hep çok güzel bir anı olarak kalacak. Onlarla selamlaşmak, sarılmak ve kitap almak beni çok mutlu etti. Keşke o an hiç bitmeseydi.
