Ben bizim güzel Karabağ'ımızda doğmadım. Ülkemin o büyüleyici köşesini hiç görmedim. Onun adını hep acı ve özlemle duydum.
"Karabağ’ın maralı" mahnısından güzeller mekanı gibi sevdim onu. Otuzbeş yaşından sonra da Hocalı da çekilen fotoğraflara hiçbir zaman sonuna kadar bakamadım. Dayanamadım. O öldürülmüş bebeklerin üzerindeki elbiseleri anasının nasıl bir arzuyla, nasıl bir mutlulukla aldığını düşündüm. Karlı kış gecesinde evladını bağrına basıp, vahşilerden nasıl kaçırdığını düşündüm. O yanan evin resinin ağrı, acılarını düşündüm. “Bizim ne güzel topraklarımız vardı.” diyerek ah çeken yaşlılar gördüm. "Ben gelin olduğumda getirdiğim halı ..." diyerek gözü dolan kadınlar gördüm. Erkekli, kızlı hayatlarda sıraya dizilip “Marş ileri, Azerbaycan askeri.” söyledik biz. Asker olmak istedik biz. Düşmandan kurtarmak istedik arzularımızı, hayallerimizi, ümitlerimizi. Çok istedik, çok diledik.
Yıllar geçti ve Ümum milli liderimiz Haydar Aliyev’in sayesinde Azerbaycan simurg kuşu gibi yeniden doğdu. Onun değerli halefi Azerbaycan Cumhurbaşkanı, Ali Başkomutan İlham Aliyev bizi adım adım zafere doğru götürdü. Bir amaç, bir maksat vardı. Her şey vatan için, her şey galibiyet için. Kudretimiz arttıkça galibiyet daha da yakınlaştı. Bugüne kadar Karabağ ağrıydı, acıydı, yitirilmiş gururdu.. Ali Başkomutanımız bugün benim ve yaşıtlarımın hiçbir zaman görmediği, ancak alt şuurumuza işlenmiş güzeller yurdu Karabağ’ı bize döndürüyor. Yiğitler oylağı Karabağ’ı, Azerbaycan’ın ayrılmaz parçası Karabağ’ı. Yine aynı mahnılar sesleniyor "Marş ileri, Azerbaycan askeri." Şimdi o sokakta, o mahnıyı okuyan çocuklar kudretli ve bağımsız Azerbaycan’ın askerleridir.
Bugün hepimiz askeriz. Arka cephede de, ön cephede de biz birlikteyiz. Bir yumruk gibiyiz. Şimdi Ali Başkomutanımız İlham Aliyev’in ileri görüşlü siyaseti sayesinde gururlanan güçlü devletimiz, kudretli bir ordumuz var.
Ayak seslerimizi duyuyor musun ey düşman? Biz evimize dönüyoruz...
KARABAĞ AZERBAYCANDIR...
