Kardeşin mükaddəs Karabağ yurdu,
Uzun yıllar işgal altında kaldı;
İki devlet arasında harb oldu,
Her tarafı yakan ateş parladı.
Suvardı torpağı acı göz yaşı
Karabağ’ı kara güçlər karartı.
Nur çehreli akar çaylar çekildi,
Ağaçlar kurudu gölgesiz kaldı…
Kanlı yaş içində şeref ezildi,
Diyemem, cevanlar atlanmamışdı.
Saf çehrəsi soldu Karabağ’ımın,
Ümidsiz günümüz hiç olmamışdı…
Bir böyle kök salıp büyürse eğer,
Ne için tüm dünya suskun bekler?
Karabağ şerefi zedelenirken
Acı duymadı mı sanki kardeşler?
Dünya kurulandan bugüne kadar,
Ağlayan rüzgarlar eser her yana.
Karabağ’dan kalkan feryatlar
Yayılır cihanın dörd bucağına.
Heran dertlinin yanında oldum,
Şairim kanadlandı diyar ve diyar.
Elbet, Türk dünyası bir yumruk olsa,
Müslüman torpağı hiç vakit ağlamaz…
Gün doğmadan neler doğar... bil, bunu,
Bulut da gökyüzünden katarla geçer…
Kardeşlerin, azat olduğu gündü,
Artık Karabağ’ın gözləri gülər.
