Avrasya Yazarlar Birliği Akademisi hikâye atölyesine gidişim dün gibi… 2011 yılında, Ankara kitap fuarında başlayan bir serüven. Tesadüfen desem de hiçbir eylemin tesadüf olmadığına içtenlikle inanmaktayım. Benim için o yıl, cemre havaya düşmüştü.
Elimde başvuru formu ile 2011 yılında Avrasya Yazarlar Birliği Akademisi hikâye atölyesine hevesle kayıt oldum. Hikâye atölyesinde her hafta en az on kadar öğrenci oluyordu. Hocamız, Türk hikâyeciliğinin bilinen önemli isimlerinden Osman Çeviksoy o yıl hepimizle tek tek sabırla ilgilendi. Atölyeye başladığım ilk gün Osman Hocam olumlu yaklaşmasaydı belki de bu serüven başlamadan bitecekti. Öğrencilerindeki cevheri çıkartmak için adeta iğne ile kuyu kazarcasına uğraştı. Bu nedenle kendisine ömür boyu minnettar kalacağım. Kanaatimce herkes istekle geliyor dersleri kaçırmamaya çalışıyordu. Sene sonuna doğru da büyük çoğunluk yazma konusunda belirgin bir gelişme göstermişti. Benim için, atölye çalışmaları hikâye yazmanın çok ötesinde ufkumu açmış, Türk dünyasını zihin dünyama misafir etmişti. Balkanlar’dan Çin setine kadar vizesiz dolaşıyordum. Bir taraftan da daha önceki yıllarda Türk dünyası ile aramıza set çeken Sovyetler Birliğini ve onlara karşı bizi, Jandarma olarak gören Amerika’yı sorguluyordum. Sovyetler Birliğinin dağılması ile dengeler değişmişti.
Avrasya Yazarlar Birliğinin bu özverili çalışmaları, yıllarca birbirinden uzak kalmış insanları edebiyat köprüsü ile tekrar buluşturdu, kavuşturdu. Deneme Atölyesinde Hüseyin Özbay hocamız vardı. Şiir Atölyesinde ise Ali Akbaş hocamız olgun bir başak misali alçakgönüllü, şiire yatkın arkadaşlarımıza ışık olmuştu. Okumayı seven biri olarak şunları söyleyebilirim: Hikâye yazmak zorlu bir yoldur, emek ister ve uğraşınca da ürünler çıkmaya başlar. Ancak etkileyici iz bırakan hikâyeler yazmak bambaşka bir boyut.
İdealler, bilgilerin gerçekliği, insani duygular, birbiri ile çelişmeden dünya müziği eşliğinde kendi dansını oynarsa eğer, o hikâye yerelden evrensele geçmiştir, ne mutlu öyle yapabilenlere…
Kardeş Kalemler Türk Dünyası için buluşma noktası. Kadim bir milletin dünya üzerine serpiştirilmiş her biri hazine değerindeki hikâyelerini okumak ve duyurmak için önemli bir adres.
Örneğin, bu atölyede yetişen yazarların ülkemiz dışında çıkan dergilerde de hikâyelerinin yayınlanması kültürümüzün kimliğimizin devamı açısından çok kıymetli.
Dünya var oldukça savaşlar, göçler acılar haksızlıklar hep olacaktır. Bu yaşananların bilinmesi, edebiyat yolu ile de aktarılması ise tarihe düşülen bir kayıt ve dayanışmadır diye düşünüyorum. Sevinçleri çoğaltacak acıları hafifletecek insan ruhunu onaracak olan edebiyat eserleri hep var olsun. Kardeş Kalemler dergisi, nice uzun yıllar daha gönül dünyamızı ısıtacak bağları kuracak safları sıklaştıracak buna inanıyorum. Bugün cemre toprağa düştü. Kardeş Kalemler dergisinin nice yıllar daha çınar misali gelişmesini Türk dünyasını ve insanlığı gölgesinde ağırlamasını dilerim. Üzerimize emeği geçen bütün hocalarımıza minnet ve saygılarımla.
5 Mart 2024
2011 -2013 Avrasya Yazarlar Birliği Edebiyat Akademisi.
Hikâye Atölyesi öğrencisi.
