Uzun sürdü ayrılık;
Ağdere’den,
Şuşa’dan,
Çıdır’dan,
Harı Bülbül’den.
Yolunu gözledi bunca yıl
Sahipsiz izsiz mezarlar.
Bak hala boynu bükük Hocalının
Hala göğe yükselir sessiz ağıtlar.
Gittiğin vaktin efkârı dağılmadı daha
Ocaklar soğuk, duvarlar yıkık.
Kimse bilmez çektiğim acıları
Kimse bilmez ne yaman şey ayrılık.
Nihayet bir sabah, güneşin doğduğu
yerden
Çığlıklar karşıladı dualarımı
Müjde dediler
Gelecek dediler…
Geldin mi?
Su serptin mi yanan yüreklere
Gözü aydın mı Karabağ’ımın
Yolunu gözlemişti bunca yıl
Şairler otağı Hankendi
Lâçin
Ağdam
Kelbecer
Ey mavi göğün şanı…
Bütün ihtişamınla geldiysen eğer,
Artık bitti demektir ayrılık
Şimdi güller açsın bağrında Karabağ’ımın
Harı Bülbül saçılsın ovasında Çıdır’ın
ve sana hasret doruklarda
Bin yıl daha dalgalansın bayrağım.
12.11.2020
