... Ben topraktım. Bir rüzgâr.
F.G. Lorka
Ben ki sadece bir rüzgârım
Öylesine bir rüzgâr.
Sıcak bir öğlen yıldız olup eserim
Sonra erir yok olurum-
Bu dünyadan kaybolurum.
Sen beni unutmayacaksın:
Vücudun, tenin,
Aklın ve kalbinle
Beni hatırlayacaksın
Hafif soluğa benzer rüzgârın uğultusunda,
Bir kavak ağacının yaprağına saplanıp kalırım,
Bulut olurum
Masmavi gökyüzünde kaybolurum
Sessizce erir yok olurum
Bir vadi boyunca.
Ben ki sadece bir rüzgârım
Sadece rüzgâr...
Sıcak günde aşkınla estim, serinliğin oldum,
Beni paramparça ettin, kapı ardına saklandım...
Şimdi hiçbir şeyden
Pişmanlık duyma boşuna:
Ben sadece rüzgârım
Sadece rüzgâr.
Ve aklında bir serinlik olarak kalacağım,
Bir serinlik...
kötü bir yaz havası
Sağanak yağan yağmur
Dalların arasındaki
Kuşları susturdu...
İnsanlar
Siyah bulutlara
Yüzlerini çevirdiler...
ilk aşk
Gün doğana kadar
Parkta oturdular
Baş başa…
Sabah olunca
Her biri alıp götürdü
Gecenin sessizliğini…
aşk
Hastaydım
Uzun zamandan beri
Teşhisi sen olan
Bu hastalığım
Geçince
İyileştim, -
Ve öldüm…
