yol
İnandıracağıma inanarak yol tartışmasına girdim.
Ne dediysem reddetti.
Bütün gücüyle kendi yolunu savundu.
Yetmedi, suçladı beni.
Görünen oydu ki herkese kendi yolu güzeldi.
Onun yolu onda, benim yolum bende kaldı.
pişmanlık
“Niçin her gidene ağlıyorsun?” dedim.
“Gidene değil kendime ağlıyorum.” dedi.
“Gideni bahane ederek kendine niçin ağlıyorsun?” diye sormadığıma pişmanım.
geç kalmak
Baba, ilk kez kızına sıcacık gülümsedi.
Sonra onu kucakladı.
Kabarık saçları arasından kulağına dedi ki…
“Seni hep çok sevdim kızım. Birileri görür, duyar da kınar diye söyleyemedim. Töre böyleydi, çiğneyemedim. Affet beni güzel kızım.”
Kız duyduklarına ve yaşadığı mutluluğa inanamadı.
Sıkıca sarıldı babasına.
“Beni çok sevdiğini hep hissettim canım babam!” diyecekti, uyanıverdi.
Dün toprağa verilişi geçti gözlerinin önünden.
giyinmek
Dedem babamın giyilmişlerini giyerdi.
Babam benim giyilmişlerimi giydi.
Ben oğlumun giyilmişlerini giyiyorum.
Oğlum torunumun giyilmişlerini giymeye başladı bile.
Torunum geleneğimize uyar mı, bilmiyorum.
onlar gibiyiz
İşsizdim.
Gelebilirsin, dediler, gittim.
Aş, iş verdiler.
Güven verdiler.
Sonra uyum, dediler.
Tamam, dedim.
Emek ve para harcadılar.
Beni kendilerine benzettiler.
Çocuklarım, torunlarım da onlara benzedi.
Biz artık onlar gibiyiz.
gözyaşı
Güneşe karşı yan üstü yatmış yavrularını emziren kediyi anladım: Annedir.
Başını kaldırmış iştahlı yavrularını izliyordu.
Manzarayı görünce onları seyre dalan kadını da anladım: O da annedir.
Aynı kadının gözyaşı döküşünü anlamadım.
gün gelecek
Endişelisin, biliyorum.
Unutma!
Umutsuz olma!
Kendisini, ailesini koruyabilenler birlik olacak.
Toplum yeniden doğacak.
adam gibi
Dertliyim, dedi yaşlı adam.
Bu zamana kadar oğlumu adam etmeye çalıştım, başaramadım.
Sözlerim, emeklerim, çabam, param boşa gitti.
Sen nasıl başardın, diye sordu arkadaşına.
Arkadaşı sakin konuştu.
Ben oğlumu adam etmek için hiçbir şey yapmadım.
Konuşmadım, çalışmadım, para harcamadım…
Sadece adam gibi yaşadım.
O da bunu gördü.
iyi öğretmenler
iyi öğretmenler
Bilgemize sorduk:
“Bozulan toplum nasıl düzeltilir?”
“İyi öğretmenlerle!” dedi.
“İyi öğretmenler, iyi öğrenciler yetiştirir.
İyi öğrenciler; iyi işçi,
iyi memur,
iyi bilim adamı,
iyi siyasetçi,
iyi sanatçı,
iyi asker olur.
İyi öğrenciler iyi anne baba olur.
İyi anne babalar, iyi evlatlar yetiştirir.
Bozulan toplum iyi öğretmenlere karşı duramaz, düzelir.”
farkındalık
Okullarda, iş yerlerinde arkadaşlarım vardı.
Hepsi uzaklaştılar benden.
Arayıp sormuyorlar.
Ben arıyorum, zorla konuşuyorlar.
Niçin be anne?
Çünkü değiştin oğlum.
Mükemmeliyetçi oldun.
Herkes kusurlu, sen mükemmelsin.
yürümek
Geçimsiz, çıkarcı, bencil bir insandı.
Herkesle tartışır, kendine doğru yürürdü.
Her an kavgaya hazırdı.
Selam vermeye bile çekinenler vardı.
Ağır bir ameliyat onu yatağa bağladı.
Okudu, düşündü, değişti.
Değişince iyileşti.
İyileşince yürüyüşünü değiştirdi.
Geçimli, özverili bir insan oldu.
En çok gönül kırmaktan korktu.
Ben olmasam inanmazdım.
