HaftanınÇok Okunanları
AYSUN DEMİREZ GÜNERİ 1
BURHANETTİN ÇAKICI 2
KEMAL BOZOK 3
HİDAYET ORUÇOV 4
Nergis Biray, Sema Eynel 5
BURHANETTİN ÇAKICI 6
İSMAİL DELİHASAN 7
Derse başladığım günden beri hocalarımla yüz yüze tanışmayı çok istiyordum. Onları sadece derste, ekranda görüyordum ama aynı ortamda bulunmak, el sıkışmak, konuşmak bambaşka bir şey gibi geliyordu.
Bir gün Burcu Hocam bize bir haber verdi. Başkent Üsküp’te Limak Otel’de bir buluşma yapılacağını söyledi. O an kalbim hızla atmaya başladı. Eve gider gitmez ne giyeceğimi düşündüm. Saçımı nasıl yapacağım? Hocalarımla konuşurken heyecandan kekeler miyim? Aklımda bir sürü soru vardı.
Annemle babam heyecanımı görünce şaşırdılar ama derslere düzenli ve disiplinli katıldığım için hemen izin verdiler. Bu beni daha da mutlu etti. Biz Merkez Jupa balaları minibüslerle birlikte gidecektik. Tansu ve Tayre öğretmenlerimiz de katılmamız için bize çok yardımcı oldular.
Günler geçmek bilmiyordu. Her sabah uyanınca “Cumartesiye kaç gün kaldı?” diye hesap yapıyordum. Sanki zaman özellikle yavaşlıyordu.
Sonunda beklenen gün geldi. Sabah erkenden uyandım. Büyük bir özenle hazırlandım. Arkadaşımla birlikte toplanma yerine gittik. Minibüse oturduğumuzda içimde hem sevinç hem heyecan vardı. Yol boyunca camdan dışarı baktım. Mesafe yavaş yavaş azalırken heyecanım daha da arttı.
Limak Otel’e vardığımızda buluşmanın iki saat ertelendiğini öğrendik. O an biraz üzüldüm. Haftalardır beklediğim gün sanki uzamış gibiydi. Ama sonra bunun bir yanlış anlaşılma olduğunu öğrendik ve rahatladım.
Otele girdiğimizde Osman Hoca ve Burcu Hoca bizi güler yüzle karşıladı. Arkadaşım utandığı için beni öne itti. Ben de cesaretimi toplayıp hemen hocalarımla tanıştım. Yüzümün kızardığını hissediyordum ama belli etmemeye çalıştım. O anı hiç unutmayacağım.
Bize hediye olarak kitap verdiler. Sonra toplantıya geçtik. Hocalarım ve bazı arkadaşlarım konuşma yaptı. Ben de konuşmak istedim ama cesaret edemedim. İçimde küçük bir ukde kaldı.
Toplantı sona erdiğinde ayrılmak hiç istemedim. O anın biraz daha sürmesini istedim. Ama eve dönmemiz gerekiyordu. Minibüse binerken içimde hem mutluluk hem de tatlı bir özlem vardı.
Şimdi yine heyecanla bir sonraki buluşmayı bekliyorum. (Merkez Jupa Belediyesine bağlı Novak köyünde yaşıyor. Necati Zekeriya ilkokulunda 9. sınıf öğrencisiyim.)