G’AYRAT MAJİD
Özbekistan Yazarlar Birliği Başkan Yardımcısı
Bazen gül bahçesinde gezip gül bulamaz kul,
Yollar çokluğundan yolunu bulamaz kul,
Gönül ister, gönül diler, gönl bulamaz kul;
Aşkının ateşinde yanmak isterdim,
Ben seni Mecnun gibi sevmek isterdim.
Sen olsan gönlümün muradı, dileği,
Ömrümün şafağında da, akşamında da,
Dolsa da dolmasa da kader kadehinde,
Aşkının ateşinde yanmak isterdim,
Ben seni Mecnun gibi sevmek isterdim.
Yüreğimi kan edip gözyaşlarına boğsan,
Keşke öylebir yansa, kıskandırsan,
Gönlümde şafak kızılı köşkler yapsan,
Aşkının ateşinde yanmak isterdim,
Ben seni Mecnun gibi sevmek isterdim.
Ne yapayım, kendimden tamamen usandım,
Gözüm dört, yolunu çok bekledim,
İyi mi, kötü mü ben senin yârinim...
Aşkının ateşinde yanmak isterdim,
Ben seni Mecnun gibi sevmek isterdim...
Ben dünya demiştim
Ben dünya demiştim,
Yüreğim reddetti.
Ve dünyanın ellerini
Kırdı, paramparça etti.
Sonra bütün hakikstlerimi
Âşık, perişan eyledi.
Dilim gönlüme eş olup
Adını tekrar eyledi.
Beyhude sevdaları
Öldürüp mezar etti.
Evinin bereketinden
Güzel bir pazar kurdu.
Gözüm gözün yoksa gözün
Gözlerimi avladı.
Gönlüme hapsettim ben,
Gözlerim sırrımı ele verdi...
