Bir akşam, amcam camide öyle bir müezzinlik yapmıştı ki sesi âdeta gökyüzüne yükseliyordu. Herkes hayranlıkla dinliyordu. Ben de şaka yollu, “Yarın akşam senden daha güzel müezzinlik yapacağım, bak gör.” dedim.
Ertesi akşam, yatsı namazında cesaretimi topladım ve müezzinliği devraldım. Her şey yolunda gidiyordu. Sonuna geldiğimde ne olduysa oldu, kekelemeye başladım; ama sonra toparladım.
Namaz bitince amcam yanıma geldi ve hafif gülerek, “Ne oldu yeğenim, biraz kekeledin galiba? Hani beni geçecektin?” dedi.
O an hepimiz kahkaha attık. Ben de bu deneyim sayesinde bir daha ki sefere daha cesur olmam gerektiğini fark ettim.
