"Ağabey hayatı boyu memnun olup yaşadı..."
Biz hayatımız boyu birlikte yaşamış kardeşleriz. Yaş farkımız, on bucuk yaş. Babamız öldüğünde ben 11 ay, ağabeye 11 yaşında idi. Ben 5-6 yaşımda iken o köyden gitti. Ağabeyim 8 sınıftan mezun olduğunda Iliş bölgesinde Karabaş köyüne gitmişti. O zaman ben 5 yaşında idim, biz çok yakın iletişim kuramadık. Ağabeyim Karabaş’ta iki yıl okudu. Bu konuda o şiirlerinde de yazıyor. Sonradan iki yıl bölge gazetesinde gazeteci olarak çalışıyor. 1968 yılında Kazan Devlet Üniversitesi’ne girdi. Bu akrabalar, komşular ve köylüler için iyi haber oldu. 1974 yılda ben 8 sınıftan mezun olduğumda Kazan’a geldim. O dönemden sonra yakın iletişim kurmaya başladık. Sonra ben de edebiyatla ilgilenmeye başladım. Ve biz her zaman birbirimizi anlayarak, danışmak yaşadık.
Robert ağabey insanlara yakın konularda yazmıştır. Onun şiirler ve şarkıları sade, insancıldır. İnsanları iyi etkilemektir.
İlk yıllardan beri çocuklar edebiyatı bağlantılı olarak Robert Minnullin özel alanda yaşadı.
Onlarca yıl o bu yönde çalışan Şeuket Galiev, Ildar Üzeev, Xakimcan Xalikov, Lebibe ve Venera Ixsanovalar ile görüşürdü. Robert bey her zaman iyi, görgülü, kültürlü insanlarla dolu bir çevresi oldu. Onların hayat tarzları birbirine benzer, her şeyi güzelleştirirdi. Sonra Robert Minnullin edebiyatta da, sanatta da, siyasette de, kişisel yaşamında da böyle insanlar ile görüşürdü. Onlardan manevî olarak beslenirdi.
«Robert abi, son yolculuğuna çıkarken bile Tatar edebiyatını yüksek bir seviyeye taşıdı»
Kardeşim Robert Minnullin, Tatar halkının en seçkin insanlarından biriydi. Kendisi de bu sorumluluğu hissetti. Onun gibi bir insanın son yolculuğuna giden yollar, insanların kalplerinde sıkıca tutan yetişkin bir yaratıcılık insanı, yansımaya iter.
Robert abi, son yolculuğuna çıkarken bile Tatar edebiyatını yüksek bir seviyeye taşıdı. Bence, о yazarlarla nasıl bir ilişki kurulması gerektiğini gösterdi. Virüslere ve diğer her şeye rağmen, Cumhuriyetin liderliği, yaratıcı halk ve halk büyük evletlerı onu son yolculuğuna uğurladılar. Şimdiye kadar, Robert abinin eserlerinin hayranlarından başsağlığı sözleri geliyor. Sadece diğer ülkelerde yaşayan Tatarlar değil, diğer halkların temsilcileri de onu özlüyor. Basında, radyo-televizyonda ona adanmış makaleler vardı ve hatta internet sayfalarında Robert abiye adanmış çok sayıda şiir var.
«Her zaman minnettardı».
Sadece Cumhuriyetimizin yönetimi değil, ister Başkurdistan, ister Çuvaş, ister Mari olsun, Türk dünyasının diğer ülkelerinde sadece sıradan bir şairin ya da milletvekili olarak dikkat çekmedi. O Tatar halkının temsilcisi, Tatar halkının yetiştirdiği bir adam olarak Tatar halkının asil bir varlığıdır. Halkını dünyaya kendinden daha çok tanıttı. Güzel sözlerini doğru yerde ifade edebilirdi. Daha önce, devlet heyetleri her zaman şairleri, bu seviyedeki sanatçı insanları yanlarında götürdüler, çünkü halkını diğer halklar arasında temsil etmek önemliydi. Sonuçta, onun için iyi bir tarih ve halkınızın yolunu geçtiğini bilmek gerekir. Yöneticiler gelir, gider, değişir. Ve gerçek şahsiyetler her zaman toplantılarda halkın büyüklüğünü, sadece halkını değil, halkı duymak isteyen düşünceleri ifade edebilir. Kardeşim böyle bir şahsiyetti...
4 Mayıs 2020
