Sabi olmak isterim


 15 Ocak 2026


Kaygıdan, kederden habersiz,   
Bir tek oyun isteyen,  
-Sabah akşam “kuzum” diye   
Şımartır beni canım annem-   
Sabi olmak isterim!   

Yabancıyı yadırgayıp,   
Duraksayıp bekleyen.   
Uzatırsa elini, ona baba diyerek
Tıpış tıpış yürüyen
Sabi olmak isterim.

Bahane bulup sürat asan,
Anlamsızca kendini savunan,
Üstü başı toz toprak,
Kirli, pasaklı, simsiyah
Sabi olmak isterim.

Anne babamız gösterir,
Yumruğunu uzaktan.
Tekerlerini sokakta
Döndürerek yarışan
Sabi olmak isterim.

“Yıkan!” deyince hoşlanmayarak,
Korkup kaçan sabundan,
Elleri kir içinde, tabanları
Dilim dilim olmuş çatlaktan
Sabi olmak isterim.

Ben de delikanlı olsam deyip,
Damarda kanı kaynayan,
Bugününün kıymetini bilmeyip,
Yarını için can atan
Sabi olmak isterim.

Orta yaşı geçince,
Biraz dizginleyip sabrı,
Geç anlamışız, o dönemin
Bilmemişiz kadrini.
Kim bilmiş ki bir kere

Düşünceye dalmadan.
Geçip gidiyor hayat
Dur durağı olmadan!
Sabi olmak isterim…

[1] Hoca Ahmet Yesevi Uluslararası Türk Kazak Üniversitesi 4. Sınıf Öğrencisi.

Bu yazı Kardeş Kalemler dergisinin 229. sayısında yer almaktadır. Derginin bu sayısında yer alan tüm yazılara aşağıdaki bağlantı üzerinden ulaşabilirsiniz.
Kardeş Kalemler 229. Sayı