Bir gün halamın kızıyla buluşmuştuk. Parkta otururken bana heyecanla, “Seni ve beni rüyamda gördüm.” dedi. Çok merak ettim ve hemen, “Ne gördün, anlatsana!” dedim. Gülümseyerek anlatmaya başladı.
Rüyasında ikimiz dere kenarında oturuyormuşuz. Su şırıl şırıl akıyor, etraf yemyeşil görünüyormuş. O sırada yanımıza yaşlı bir amca gelmiş ve “Gelin tatlı kızlar, size şeker vereyim.” demiş. Önce biraz tereddüt etmişiz ama amca iyi kalpli birine benziyormuş. Yanına gitmişiz ve gerçekten de bize zarar vermeden şeker vermiş. Biz de teşekkür edip oradan uzaklaşmışız.
Biraz ilerledikten sonra karşımıza tatlı ama yoksul bir çocuk çıkmış. Onu görünce çok üzülmüşüz. Hiç düşünmeden elimizdeki bütün şekerleri o çocuğa vermişiz. Çocuk çok mutlu olmuş, biz de birine yardım ettiğimiz için sevinmişiz.
Tam yürümeye devam ederken önümüze süslü bir kutu düşmüş. Etrafımıza bakmışız ama kimse yokmuş. Kutuyu açmaya biraz korkmuşuz. Sonunda ben dayanamayıp kutuyu açmışım. İçinden bir sürü en sevdiğimiz şekerler ve çikolatalar çıkmış. O anda az önce yardım ettiğimiz çocuk yanımıza gelmiş ve birdenbire güzel bir periye dönüşmüş. Peri, “Hiçbir iyilik karşılıksız kalmamalı. Bu şekerler artık sizin.” demiş ve bir anda kaybolmuş.
“Sonra ne oldu?” diye sorduğumda halamın kızı gülerek, “Şekerleri afiyetle yedik, tam doyduğumuz anda da uyandım.” dedi. Ben çok gülmüştüm ama rüyasını da çok beğenmiştim.
Rüya bize iyilik yapanların iyilik göreceğini söylüyordu. (Kocacık köyü Necati Zekeriya İlköğretim Okulu öğrencisidir. 11 yaşımda.)
