Yazmak, kalemin gölgesinde serin sularda yol almak, ortaokul lise sıralarımdan bu yana en keyif aldığım uğraşımdır. Zamanla yazma boyutunda şiirin büyüsüne daha çok kapılmış; hikâye, deneme gibi nesir türlerinden haliyle ırak düşmüştüm. Ta ki aynı okulda birlikte çalıştığımız Nurhan Hocamın Avrasya Yazarlar Birliği çatısı altında devam eden hikâye atölyesindeki derslerini duyana kadar. Yolumun üstünde açılan böylesi güzel bir kapının önünden öylece geçip gidemezdim. Heyecanımla atölyeye kaydımı yaptırdım. Yazmanın yolculuğuna çıkışım da bu sayede Nurhan Hocam ve bu yolculukta tanıdığım Osman Hocam gibi en güvenli kaptanların gemisiyle oldu. Yol mu önemli yoksa yolun sonu mu deseniz, hepsi önemli ama asıl önemli olan yolculuğa kiminle çıktığınızdır, derim. Her ders, o hafta içinde yazdığım hikâye Nurhan Hocam tarafından en ince ayrıntısına kadar incelenir deyim yerindeyse en ince elekten geçirilir, ders esnasında ise hikâye üstünde yapılması gereken düzenlemeler Osman Hocam ve Ataman Hocamın da katkılarıyla noktası virgülüne öyle güzel değerlendirilirdi. Yazdıklarımı okur okumaz kalbim hızla çarpar, hikayem hakkında hocalarımın neler söyleyeceklerini heyecanla beklerdim. Çalışmalar sırasında hani en hoşuma giden yönü sorsanız, iki yıl boyunca eleştiri oklarının en doğru, en anlaşılır ve kalemimin gelişimine en odaklı olarak yapılmasını söylerim.
Böylesi bir ciddiyetle yazarlık serüvenimin ucundan iki yıl boyunca tutan kıymetli Avrasya Yazarlar Birliği ailesine ve değerli hocalarıma ne kadar teşekkür etsem az. Ayrıca bu atölyede “Mürekkebi Kurumadan” okumalarıyla yazmalarımın en güzel meyvesi olarak yazılanı paylaşmanın mutluluğunu da bu faaliyetler sayesinde tattım. Bu arada atölyede yazdıkları hikâyelerle her hafta ufkumu açan değerli atölye arkadaşlarımı da sevgi ile yad ediyorum, çünkü bu atölyede sadece kendimizden değil birbirimizin yazılarından da çok farklı bakış açıları kazandık. Hikâye kahramanlarımızla kalemlerimizin kalp ritimlerini dinledik. Hülâsa bu vesileyle atölye çalışmalarımızda başta Avrasya Yazarlar Birliği ailesine, Osman Hocama, Nurhan Hocama, Ataman Hocama, atölyedeki dönem arkadaşlarıma, kalemimize sağladıkları tüm katkılar adına tekrar çok teşekkür ediyorum.
İyi ki yoluma çıktınız ve iyi ki bu yolculukta rehberim, yoldaşım oldunuz. Kelimelerime yön çizen her cümlenize minnettarım. Selam, sevgi ve hürmetle…
