Sen kitap okursun, başında güneş
Hayalin sis gibi dağılır gider.
Göğsünden gözüne inen su ateş,
Gözün kıyısında süzülüp gider.
Her kitap başında dünyaya gelip,
Eserin sonundan korkup kaçarsın.
Kâh gülümsersin sen kâh neşe verip,
Tüm ıstırapları aşıp yaşarsın.
Koynunda kitaplar her köşe bucak,
Çıkarsın sokaklara gezip hayatı.
Sanki olmuş gibi “olmaz” olacak,
Aramaya başlarsın edebiyatı.
Lakin hayat başka, yollar hudutsuz,
Dönemezsin daha gittiğin yerden.
Ne kadar baksan da yoluna sonsuz,
Giden dönmeyecek gittiği yerden.
Düş ummanında baran olacağım,
Deniz gibi akacağım ruhuna.
Kitaplar içinden fırlayacağım,
Döneceğim bir gün kahramanına…
