Şiirler


 01 Ocak 2019

Sen Sadece Sıcaktan Kaçtın

                                   Ali Podrima için
Bu senin kaçışın,

nereye?

İmkanlar ötesine

Santre’ye - memleketine,

Balzak’a ve Jacques Prever’e.

 

Ve ayak basarsın,

tanıdık yerlere.

Yakova’da böyle derler:

Ali Podrima doğduğunda,

doğdu bir şair olarak.

 

Dilden dile düştün,

sonuna kadar itiraf etmedin

vatanın rüyasını.

Oysa şimdi,

tüm şairler gibi gittin. 

 

Ne bu acele, ey mübarek şair?!

Bu hayattın en küçüğü sensin

Arkadaşlarınla karşılaştırıldığında.

Al, o öz nehrini

akıp da git mutlu Şair.

Beyaz kervanın daha da beyazlaşmış.

Söyle Azem Şkreli’ye

bu yıl Dardani’yi sıcak yaz almış.

Rogova’ya söyle…

Doğuduğun yere gittiğinde

Din Mehmet’e söyle .

Avrupa’ya mektubun gittiğini

Din Bregu’ya…

Uyanaklığın ötesinden

şimdi bekliyorum.

Pano Taçi,

aynı zamanda Ndroc Gjete

Leja’da seni bekliyor.

Onlar mutlular,

oradaki dünyada, ey müarek şair!

Burada yanlızca izlerini bıraktın.

Bizi yaktı sıcaklık

bu yıl.

Sevgili arkadaşım,

Sen yanlızca sıcaktan kaçtın.

 

25 Temmuz 2012

Priştine



başkalarının yolunda yürürken

Aşkın düşencesiyle, bir gün nefret edersin.

Ve nefret düşüncesiyle bir gün aşık olursun.

Bias De Prienne

Geç kalma!

Saatler geciyor,

askerler gibi.

Gecelerimi karıştırırdı

yollar,

sessizlik, kapımı çalınca.

Bu gece burada değilim,

dışarıya çıktım,

çok uzaklara.

Evden çok uzakta,

benden çok uzakta.

Mesafeler,

her şeyden çok daha uzak .

 

Saatler geçiyor,

tek başımayım.

Her şey yolundan gidiyor,

kendi kendine.

Yanlızca ben yollarda

diğerlerinin arasındayım,

kendi kendime.

Bu gece beni yoldan çıkardın.

Defalarca söylerim

kendime:

Geç kalma,

geceler şaşırtıcı olur!

 

Ne istedim ki,

kimi soruyorum?!

Konuşurum kendi kendime.

Düşüncelerin ritmi

bana benzer,

her nasılsa!

Ooo... Çağrılarla başlar

Sessizlik.

Anlarım,

rüyada olduğumu,

canım.

Orada da seni bulamıyorum,

nereye sakladın,

izlerini?

Hangi gökyüzünde uyuyorsun?

Yarın akşam geleyim,

kaçak bir uyku yapayım seninle.

Bu akşam yalnızca yürüyorum,

başkaların yollarında.

 

1 Eylül 2012

Brüksel

 

aşkın iki hayatı

Sözlerle söyleriz,

ışıkla karşılaştırırız:

Binlerce anlam

çıkartırız.

Bir şarkıya girer,

veya şiire.

Bütün belirsizlikleri

bir anlam verir.

 

Tüm güçlerin,

mucizelerin

yaşı yoktur.

Yaşlanmaz,

beyazlaşmaz

Gelir geçeriz,

sadece buluşur ve izleriz.

 

Aşkın iki hayatı vardır:

Birisi bizimki gibi,

öbürü sihirli deynek gibi,

harika.

Uyur bir yerlerde,

ve uyanır başka yerlerde

İşte hayat bu.

 

İkisini yaşarız.

Her şeyden daha anlamlı

olmaz mı

aşkın hayatı?

Satırlar arasındaki gizli.

anlamı:

İnsanların gücünü ölçer.

Ki onların gözlerinde ümitler vardır

Sevmek gerekir

bu nedenle.

 

Hayatın iki aşkı vardır:

Biri sevmek

Öbürü

nefret etmemek.

 

21 Mart 2012

Saraybosna

Bu yazı Kardeş Kalemler dergisinin 145. sayısında yer almaktadır. Derginin bu sayısında yer alan tüm yazılara aşağıdaki bağlantı üzerinden ulaşabilirsiniz.
Kardeş Kalemler 145. Sayı