İlk Ana Yurdumuz
Türkçemiz
İlk evimiz
Annemizdir o
Her odası ninni sesinden
Pencereler
Güneşe açılır
İsimlerimiz ilk harflerinden
Gökyüzü
Gündüz
Gece
Mavi hayal defteri
Türkçemiz
İlk evimiz
İlk ana yurdumuz
Ana Dili Ağacı
Türkçe’de
Söz
Anlam kalesi
K e l i m e l e r d e n
Ağacında
Her yaprak
Bir kelime
Her kelime
Bir göz
Bir el
Göz kırparız öğrendikçe
Kulağımızda kelimeler
Duyarız
Yakın ve uzak sesleri
Konuşup
yazdıkça
Döne döne uçar sanki
Harfler
Kelimeler
Her yerde
Her zaman
O ağaca
Toplanır kuşlar gibi
K e l i m e l e r
Türkçe Atlası
Doğmuşuz gibi
Aynı anadan
Bir dilden
Türklerin dili
Hep
Türkçe
Kardeştir
Her bir dalı
Yaprağı
Çiçeği
Her bir meyvesiyle
Türkçe
Aynı evin içinde
Gösterir bizi
Yirmi sekiz kardeşle
Atlasımız Türkçe
Sesi Mavi
Türkçem
Kökü aynı
Dalları
Dünyaya yayılmış
Ulu
Ana ağacım
Yoktur
Türkçesi olmayan sözcük[1]
Tek bir
Ses bile
Dünyada
Yaprakları renk renk
Olsa da
Yirmi sekiz ağız
Konuşur aynı dili
Aynı mavilikte
yeryüzünde
İncir Gibi
Doğunca
Türkçe bir kelime
Önce
Yeşil erik
Nazlı kirazdır
Konuşuldukça
Yazıldıkça
Kuş olur
Kanatlanır sanki
Türkçe
Gün gün ballanır
Kelime
Harflerin
Seslerin arasında
Sonra mı?
İncir gibi
Türkçe
En Çok Sevdikleri
Kaybolmaz
Gökyüzünde
Hiçbir ses
Duyar
Ve bilir Tanrı
Her dili
Ne zaman
Ve nerede
Konuşulacağını
Ve yazılacağını
Görür Tanrı
Bu yüzden de
Her zaman
Sevgilidir
Türkçe
Türkçe Sevmek
İçimdeki küçük meleğim
Her yıldız,
Bir insan
Hilal, bizim
Büyük şarkımız
İçimdeki küçük meleğim
Seni de çağırsın deniz
Bu gece evimize
Sevgiyle
Türkçe
Ve büyüsün hilal yine sevgiyle
Sen de
İçimdeki küçük meleğim
Türkçe sev hep
Her şeyi
Ne varsa
Canlı cansız
Yeryüzünde
Sesli Mavi Bir Çiçek
İçimdeki sesler
Dönüşünce harflere
Ağzım
Türkçem
Mavi
O
Sesten
Bir ırmak
Akar yeryüzünden
Gökyüzüne
Yolumdur ses
Çağırma başka sesleri
Maviden öte
Türkçe
Sende saklı sanki
Dünyanın bütün dilleri
Öyle bir dil ki
Türkçem
Cennette bile
Türkçe
Dedem Korkut
Orhan Şaik Gökyay için
Okuyunca
Ses verir bize
Canlı cansız her şey
Esince
Salkım salkım
Ses yelleri
Düşleriz
Destanlardan evlerimizi
Dedem Korkut Kitabı
Getirir bize
Uçan atlara binmiş
Kafdağı’nı
Seslenir bize
Her yerde
Dedem Korkut
Her zaman
Allah’ın dediği olur
Türkçemin Elif Çiçeği
Yunus ki sütdişleriyle Türkçenin
Ne güzel biçmişti gök ekinini
Cemal Süreya
Türkçemin Kutup Yıldızı
Elif çiçeği Yunus Emre
‘Düzeltip çeki düzen verdin’
Hem seslere
Hem kelimelere
Yunus Emre Yunus Emre
Anadolu’da
Seninle başladı Türkçe
Şiire
Sırları göründü hem
Tanrı’nın
Hem insanların
Türkçe’de
Yunus Emre
Kafesten uçmuş kuş gibi[2]
Miras bıraktın bize
Şiiri
Şiirce
Kanatlı Su
Türkçe söylemiş
Karacaoğlan
Dağlara
Kırlara
Kuş olup uçan suya
İncecik yağan kara
Türkçesi
Duru bir pınar
Türkçem dilinde
Hep gülen bir
Tavus kuşu
Türkçem
Kırlarda yankılanan
Çiçek çiçek bir sevda
Dil olmuş
Türkçe
Karacaoğlan ile
Anadolu’ya
Destansı Gibi
Ne varsa
Yazdığı
Süslü söz bahçesi
Duyunca şiirini
Kanatlanır kaplumbağalar
Eğilir Edirne’de
Minareler su içmeğe
Kelebeklerin
Manisa Ovası’na
Ektiği buğdayı
Hazırdır biçmeye
Sivrisinekler
Seslenince kelimelere
Kavağa çıkar balık
Söğüt dalı kesmeye
Kaygusuz Abdal’ın
Destansı gibidir
Hiç yere serilmez
Türkçesi
Çoban Yıldızı
Elma dediğin
Hüma kuşu mu?
Bin çiçekten
Bir kovana
Bal getiren bir arı mı?
Kötü çiçek
yetişmez ki Türkçede![3]
Öyle içli
Öyle yumuşak
Akar ki
Çiğdemler arasında
Su, Türkçe
Esince her okunuşta
Ilgıt ılgıt
Sabah yelleri
Sanki dağlarda
Bir yolcusun
Ağlayarak uçuşurken
Turnalar
Yıldız Dağı etrafında
Zili çalınır Sivas’ta
Sen Türkçemin
Çoban Yıldızı
Pir Sultan Abdalısın
Türkçemin Kır Çiçekleri
Ne kadar
Farklı olsa da
Renkleri
Kokuları
Sesleri hep mavi
Bir nehir akışı
Hem yazı
Hem kışı
Büyük oğul
Bilgem
Destan çiçeğim[4]
Gençlik dağlarımın
Bitmeyen yankısı
Ağaçların kuşların da
Anladığı
İyi habercim
Susenim[5]
Sazım
Ezgili yüreğim
Benzetmelerin
Nakışçısı
Hem yol arkadaşım
Hem de menekşem[6]
Kahkaha çiçeğim
Yiğitliği
Uçuran atlı[7]
Arı dilim
Benim güzel papatyam[8]
Sesim sazım
Yüreğiyle gören
Toprağın türkücüsü
Sarmaşığım[9]
Ne kadar
Farklı olsa da
Renkleri
Kokuları
Sesleri hep mavi
Sitem
Ney sesiyle
Çıkarım yolculuğa
Mevlâna yurdu
Konya’ya
Duyunca içimde
Çözemediğim
Bir düğüm
Bir sitem
Nerededir onun
Mavi sesi
Kitaplarında
Türkçemin?
Türkçenin On Beş Büyük Şiir Kelebeği
Taşırdı şiiri
Nehirleri gölleri
Ve denizleri[10]
Anadolu’da
Türkçenin
Körpe gelinciği[11]
Türkçe konuşurken
Hayvanlarla
Gülermiş eşeği[12]
En çok okunan
Mevlid şiirini
Bursa’da
Ulu Cami’de yazmış
Yemyeşil Türkçeyle[13]
Yükselmiş onunla
Türkçe şiir
Yeni bir aşamaya
Hem de
Düzeltirmiş
Fatih Sultan Mehmet’in
Şiirlerini[14]
Divan şiirinde
Türkçe kullanma bilincinin
Büyük şairi[15]
En büyük
Aşk şairidir Türkçenin
Sevilmemiş
Ve övülmemiştir
Onun kadar
Hiçbir şairimiz[16]
Yükseltmiştir
İstanbul Türkçesinin
Zarif bayrağını
Göklere[17]
Türkçemin
Bağdat’ta açan
Görkemli çiçeği[18]
Oktan acıtıcıdır
Şiirinde
Kelimeleri[19]
Geniştir ovalarca
Şiir ağacının gölgesi
Ve olgundur meyveleri[20]
Az sözle
Hem kısa
Hem de
Özlü yazarak
Çığır açmış
Türkçe şiirde[21]
İlk öğretmen şairimiz
Oğlu için yazmış
Hayriyye adlı
Hayat kitabını[22]
Koşmuş yorulmadan
Aşk hayalleri için
İstanbul bahçelerinde[23]
Aşılamadı
Rüya Türkçesinin
Güzelliği[24]
[1] Fazıl Hüsnü Dağlarca’ya ait dizeler
[2] Yunus Emre’ye ait dize
[3] Haydar Ergülen’e ait dize
[4] Dede Korkut
[5] Emrah
[6] Dadaloğlu
[7] Köroğlu
[8] Karacaoğlan
[9] Âşık Veysel
[10] Kadı Burhaneddin
[11] Nesîmî
[12] Şeyhî
[13] Mevlid şairi Süleyman Çelebi
[14] Ahmed Paşa
[15] Necâtî
[16] Fuzûli
[17] Bakî
[18] Bağdatlı Rûhî
[19] Nef’î
[20] Şeyhülislam Yahya
[21] Nâili-i Kâdim
[22] Nâbî
[23] Nedim
[24] Şeyh Galip
