Şiirler


 01 Şubat 2019


vakit

Yaşamaya izin almam kimseden,

Dünyayı tuttum ben sanki bir küre.

Allah’ım sadece cesaret ver Sen –

Varlığımı göstereyim ölüme.

Tamam. Geçen ömrüm çıktı aklımdan,

Uzak yaşamaya karar verdikçe.

Vakit edemedi yüzümü aydın –

Türlü bahaneler, tembihler ile!

 

hayat

Öğrenmeye duyuyor istek,

Bilgisine etmez kanaat.

Öğrenciye benziyor ölüm –

Öğretmendir sanki bu hayat.

 

dünya

Bir noktayım. 

Küçük bir nokta.

Nerden beni almışsın yığıp ?

Şöyle büyük halinde hatta – 

Yaşıyorsun gözüme sığıp.

Belki, perva etmezsin bana,

Ah çekmezsin ağlayışımdan.

Bil, ne kadar büyük olsan da,

Küçücüksün göz bebeğimden.

****

 

Hangi akil ile diktim bu gülü,

Bile-bıle kırılmış bir saksıya.

Bugün gül yanında gördüm bülbülü –

Vehim, korku inegeldi kalbime.

Neler yapayım ben?

Kalp dolu hüzün -

Bir de buruşturadurur bu kalp.

Gül ise kaygısız gelişir her gün,

Küçülmekte günden-güne o saksı.

Dükkandan getirdim başka bir saksı,

Ve yumuşak topraktan attım içine.

Yavrucuk boyların gelmiş boyuma –

Velhasil bütün mü Sen doğduğun yer?!

Biz Vatan hakkında düşünmeden de

Yetişedururuz gün ise geçer. 

***

 

O, bana az mıydı yaşadığım gün,

Simsiyah saçımı kapladıkça kar.

Seni düşlerimde görüp çıktığım – 

Yarın bu dünyaya olur mu aşikar?

İçimde gittikçe taşar heyacan,

Yüreğim coşkuda – rahatsız, mutlu.

Artık ne yapayım ?

Güneş doğmadan – 

Yıkayım mı bütün gördüğüm düşü?

***

 

Şimdi düşüncemden kurtulamam hiç,

Ağrımış başıma soktun bir gamı.

Kuşçuk kendimde yok eşyayı sordun – 

Çok mehcup ediyorsun ben – Adamı.

Yıkanıp bakarsın kafese atsam –

Bir avuç tohum, su hemde çimeni...

Önüne koyarım ne bulursam ya –

Özgürlükten başka her şeyi.

***

 

Bu kadar mı çoktur günahım,

Ümütler mi olmuştur berbat?

Suçu ağır bir mahpus gibi –

Tutuklamış beni bu hayat.

***

Acımasız olarak büyüyor yavrum –

Yüksek uçan bir kuşu vurdu.

Gögsüne ateşler sokamaz ölüm –

Hayata benzedi…

***

 

Bana ilginç değil şöhret, kibir, şen,

Kendimi bu cenge hiç görmem reva.

Yüreğimi hadef aldığın halde – 

Parçalanmıyorum senin karşında.

***

 

Aniden gözünde gördüm semanı,

Kirpiğin canıma saplıyor buzlar.

Hayatım, gözleri dikmek kolay mı –

Gözünden akarsa eğer yıldızlar?! 

***

 

Yar, ben nasıl yaşayım günü –

Gelecektir yakında akşam.

Fakir dallar ne zaman tünü –

Korumaya edilmiş mehküm?!

 

Mahzun bağlar hazan dökecek,

Bu çimenler benzer çer çöpe.

Çocukluktan sevdiğimiz gök –

Görünüyor sanki aşağı.

 

Ruhum – gökte ...

Zeminde tenim,

Ben kendimi bitirdim yakıp.

Gidiyorsun nereye, canım,

Bu dünyayı bana bırakıp ?!

***

Bu yazı Kardeş Kalemler dergisinin 146. sayısında yer almaktadır. Derginin bu sayısında yer alan tüm yazılara aşağıdaki bağlantı üzerinden ulaşabilirsiniz.
Kardeş Kalemler 146. Sayı