Devr-i Daim
Sonunda
başlangıç
gelir
hakiki özlerine ermiş olanlar
kendi vücutlarıyla vedalaşırken
ağmaktır işleri
bundan da öte
yoklukta oluvermeyi
kılıflanırlar
sırra kadem bastıktan sonra
bu dünyayı asla terketmezler
hayatlarımıza meçhul esinti
üflerler
teneffüs ettiğimiz
havayı hava yapan onlardır
kendilerini oksijen olarak
içimize çekeriz
son
bir yenidir
Düşünceye Dalan Dev
beni okşamanı ne kadar isterdim
bilir misin
ben seni zaten
hep okşuyorum
senden medet umanlar o kadar çoğaldı
onun için derince düşünceni
sal yezid’in kastına
tekrar ve tekrar ve tekrar
Ya Ali!
yeni yezidler saldırdı
yerküre oluverdi
cahiliye sarayı
ezelden ebede
keskin fikir
Ali!
Ulu Kağan
kalbimize denizler doldurdun
denizleri kalbimizle doldurduk
atatürk dedik
ve dedikçe
en uzak ufuk çizgisi bile
yüzlerimizde hat oluverdi
gazi mareşalımız
sen ne rüyamda
ne de hayalimdesin
capcanlı ve dipdiri
gözlerimin
önündesin
çirkin kuşların seslerine aldırmadan
çocukluğunda yaptığın gibi
onları bugün yine kovalıyorsun
o yörükçe masmavi gururunla
nefesimizi
öz nefes kılıyorsun
