Ey Sevda Denizim!
Buram-buram sen kokası var
ellerimin,
yüzümün,
dudaklarımın,
saçlarımın,
her yerimin...
Gözümden düşen bir damlayla karışmak istiyorum sana,
Ey sevda denizim!
Alsan beni,
sıcacık kollarınla sarsan,
Tüm dünyanın kötülüklerinden saklasan koynunda masumca.
Bir masal anlatsan benliğimi alıp götürecek,
Bir yalan söylesen bana, kalbimle inanacağım,
“Bir sen varsın”- desen de, sahte insanlara kör etsen gözlerimi...
Bir “üzülme”- desen de, gülücüklere boğsam şu dünyayı,
Ne güzel olur,
değil mi?!
Hayal Kırıklığım...
Koskocaman hayal kırıklığımsın sen benim,
Gözlerimde kırılıp da
yüreğime dökülen...
Her nefeste batıyor kalbimin tam orta yerine
ellerimi kanatan cam misali.
Ne yapsam, ey sevgili,
Ne yapsam?
Kalbimi mi söküp atsam yerinden,
Ya nefes almayı mı bıraksam..?!
Deniz ve Sevgi...
Kendini unutup yalnızlığa kaçtı,
Yalnızlığa sığındı.
Belki de tek çaresiydi bu
Yalan dünyanın azaplarından kurtulmanın.
Sevgisini araya-sora
sevgisizlikte buldu kendini.
Bir son bahar sabahı
mavi denize-
Çılgın dalgaları izlemeye gitmişti,
İzlediğiyse denizin mavisini utandıran gözler oldu.
O gözlerde buldu kaybettiği varlığını,
O gözlerde unuttu yokluğunu,
O gözlerde aşık oldu nefret ettiği dünyaya,
O gözlerde inandı bu dünyanın yalanlarına.
Unuttu...
Kaybetti...
Sevdi...
O mavi gözlerde
Sevgisizliği unuttu,
Kendini kaybetti,
ONU SEVDİ!!!
O mavi gözlerde
Denizin maviliğini unuttu,
Dalgaların aşkını kaybetti,
ONU SEVDİ!!!
Aşkın Rengi
Hani "senin aşkın hangi renk?"-
-diye sormuştun ya,
Bir yaz günü,
İş çıkışı,
Otobüs durağında
Otobüs beklerken,
Susmuştum,
Cevabını bilmiyormuş gibi,
Aslında biliyordum,
Şimdi de biliyorum,
Söyleyememiştim...
Bana sorarsan
Pembedir benim aşkım,
Hangi pembe mi?
Bilmem,
Pembe işte...
Mesela, beyazın saflığını içinde barındıran bir pembe:
Safdır benim aşkım,
Hem de öyle böyle değil,
Bir kar tanesi düşün,
Kışın kar yağdığında "hastalıklar öldü"- derler ya,
Hah, tam da öyle,
Tüm kötülükleri öldürür cinsten...
Azıcık da kırmızının çılgınlığını almıştır.
Gözü de karadır sevdamın,
Bilir misin?
Sevdim mi olay bitmiştir.
Gökyüzü ve denizin mavisi kadar durudur hem de,
Dikkatlice bakarsan kendini göre bilirsin oysaki...
Bir de sarıyı unutmayalım, demi?
En az sarı kadar tutkulu ve ihtiraslıdır,
Dokundu mu yakmadan bırakmaz alev gibi,
Cayır-cayır...
İşte böyle, beyazın saflığı,
Siyahın cesareti,
Kırmızının çılgınlığı,
Mavinin duruluğu,
Sarının ihtirası kadar pembedir benim aşkım...
Aşka Name
Ey aşk, ne güzel şeysin sen öyle.
İnsanda ne akıl bırakıyorsun,
ne mantık, hepsini toparlayıp bir uçurumdan aşağı fırlatıyorsun.
Bir insan başkasının sigara içişini
özler mi ki?
Hani sigara sağlığa zarardı?
Bu, düpedüz akla zarar...
Ve ne acayip iş be, mutluyuz;
Çılgınlar gibi…
