Şiirler


 01 Ağustos 2019


***

Sana akşamların süsen  rengini getirdim

(Ölü akrabalar tarafından ekilmiş onlar)

Altın yağmurlarımız nikâhımızı yaptığında,

Ve ortak bir rüyada gördüğümüzde kendimizi,

İstikrarlı ve çok yıllık yaşam döngüsü geçit vermediğinde -

Gözyaşlarını tutamaz eski süsen çiçekleri…

***

Sessizliğin ilk görüşü

Ama uyanmazsın, beni kanatlarınla ​​kucaklarsın.

Nefesin daha sakin ve zarif

Yeşil rüyalara gömülüyor.

Menekşe mavisi sesler çok uzakta

Pencerenin önündeki altın rengi,

Aşağıda, nefes alan deniz

ve beni kanatlarınla ​​sarabilirsin ...

Kısa ve parlak olacak güneşli yağmur,

Sonra menekşe renkli  günler devam edecek,

Sonuçta, sel her tarafı kapsayacak ...

Yarından sonraki gün gelmeyecek

Neyin var, beni kucaklıyorsun …

***

Bahçe sonbahar rengine boğuldu,

Ama bu renk boğulanların yıkılışı,

Gün batımı yüzümüzden silindi

Ve yıldızlar kucağımıza düşer ...

 

Tüm bu uçuş ve ölümden sonra

Sessizlik ve dostluk zamanı geldi.

Uzaktan çay  sesleniyor

Ve görünüşte guguk üzüntüsü.

 

Kucağımızda üzüm hasadı,

Yıldızlar bir ucundan düşer,

İlk geceydi sanki

Rüyalar denizden denize yüzdüğünde,

Bahçedeki herkes sesini buldu …

***

Tüm rüyalar kısa ömürlüdür.

Uzaklarda  yaralardan çok akar kan,

Güz git-gelinden umutsuzca titriyor şafaklar 

Zamansız  siste yılan ve kuşların siluetleridir gözüken,

Değiştirile bilen sesler – var olamayan  vücudu aldatmakta,

Beden öyle değil - ufkun parçalanmasında görülebilir vizyon 

Ona inanıyorsun, bu rüyada onları etkileyebilirsin.

Sadece bir süre için: Hala gençsin, henüz emin değilsin

ve hala sessizliğe güvenmiyorsun...

Sebastian'ın  şefkatine layık değilsin

(ve Melekler, Virginle, Çocuklarla, Taşkınlarla oynayacak)

Kan ve oklar içinden cennete bakmak için,

Kimse Kutsal olanın uğruna ipleri kesemez.

En saf bakışları kim ayıra bilir ki Rab’den.

Şarkı susturula, şafak söndürüle bilmez

Hala gençsiniz ve büyük denizlerden hala emin değilseniz,

Sonbahar git-gelinden çınlıyor rüyalar,

Sen benim soğuk yaralarım, kaynayıp da yakma beni 

Bir an için tekrar birleşmenin başka bir yolunu bilmiyorum.

***

Geceye doğru gri küller üzerimize düşer,

Yüzü denize bakan soğuk yüzler,

Akşam dalgası mavi gözlerimizi temizler ...

Parmaklarım arasından kum taneleri süzülüyor,

Soğuk yüzlerde donup kalıyor küller...

Menekşe, sadece gözlerimizin derinliklerine yansır

Ve hala zirvede titriyor.

Ansızın bir yıldız doğar.

Uzak gezilerin parlaklığı gibi.

Kayaların arkasında bir yelkenli gözüküyor.

Yeni bir şarkı yüceliyor o kayalardan. 

Şarap gibi sel suları,

Bir dönüşün şarkısı ...

Sahilde, bu şarkıya cevap veriyorlar

Tımar ve şehvet ile ...

Ve bir fener gibi yanar bakışların ansızın ...

Bu nedir: Tesadüf, ya Tanrı'nın iradesi,

Sevmek kaçınılmaz mı? ..

Tercüme :Memmed İsmayıl 

 

***

Yelkənli gəmilər gözdən itmiş,

Dodaqların ehtirasa susamış...

Aramızda göz yaşı kimi titrəmədə

Səssiz illərin yağmuru, 

Sanki bir an sonra bizi udacaqmış kimi gömgöy uçurum.

Bax, artıq şimşəklər od yağdırır göylərdən,

Qaça bilmərik onlardan,

gizlənmək istəsək də qısır qalacaq sevişmələrdə.

 

Dağlar dənizə üz tutur, 

Daş daşa dəyir,

Yara üstə yara gəlir -

Qəddar çiçəklər baş qaldırır bizim cütlüyümüzdən, 

Və hayqırtılarımız göyərir gecələrdə...

 

AXŞAMÜSTÜ...

 

Kəhər atlara bax, 

Axşam sularında ayaqları bala batmış sanki...

Bal sıçrayır ətrafa onların qaçışından,

Ulduz axını kimi...

Sənin məbədinsə 

Tutqun görünür bu gecə,

Oysa ki, hələ bu gün necə də parlaqdı...

 

Gənclərə bax... şənlənirlər,

Şipşirin alma qoxuyur hər tərəf...

Kədərlidir... - sənin susqun gözlərində

Yovşanlar çiçəkləyəcək cünki... 

Yaşıl ilğımdakı cığır da uzanacaq

Sükutunu pozmayan axşam bulaqlarına doğru...

 

Aydınlıq... özü gələcək - səsləmə onu,

Səndənsə... xəbər yoxdur hələ də,

Susursan...

Bu yerlərdə yanğı və həyəcan var yalnız,

Sənsə... yenə itirsən üfüqlər arxasında,

Dövr edirsən həmişəki kimi...

 

Boz rəngli uçurtma ilanlar ağlayırlar sanki...

İtmiş kimilər solub gedən çəmənlikdə...

Təsəlli istərsənmi:

Gecə hamını öz qoynuna alacaq,

Alatoran şərabla dolduracaq qədəhləri...

 

Aydınlıqsa özü gələcək – səsləmə onu,

Və sən də dönəcəksən özgələrə...

Amma hələ... bir-birimizə sarılmışıq

Dəniz həsrətli dalğalarla...

*** 

Nə vaxt ki,

bütün yollar tərk edəcək səni,

son yarpaq düşəcək 

və ilk qar yağacaq,

Dneprin üzərini alacaq qurğuşun rəngli duman,

və bozumtul qığılçımlarla çaxacaq sonuncu şimşək...

O zaman,

axşamın bütün gözəlliyilə qoynuma sığın,

necə ki, dənizin rəngbərəng dalğaları sahilə sığınır,

və lərzə gəlsin cahan, 

ölü diyarın soyuq sərhədlərini,

tənha bağın soyuq tuzaqlarını aşıb keçsin,

nur yağsın bəyaz yelkənli gəmiyə...

Mən sənin gözlərində sübh göyərçinin uçuşunu görürəm...

Bizə vəd olunan torpaqları görürük röyalarımızda…

***

Yelkenli gemiler kayboldu,

Dudakların ihtirası susadı ...

Aramızda titriyor gözyaşları

Sessiz yılların yağmuru.

Sanki bir an sonra bizi udacakmış gibi masmavi uçurum

Elimizden gelir gelmez bir hayalet sancığı gibi.

Yıldırımlar cennet ıssızlığını ateşe verir,

Onlardan kaçamayız.

Saklanmak istiyorsak, saklanamayız.

 

Dağlar denize ulaşır.

Taş, taşa dokunuyor.

Yara üzerine  yara -

Kaddar  çiçekler doğar evliliğimizden,

Ve haykırışlarımız yeşerer gecelerde...

 

AKŞAMA DOĞRU ...

 

Yağız atlara dikkat et.

Akşam sularında ayakları bala batmış gibi ...

Kaçışlarından bal sıçrıyor,

Bir yıldız akışı gibi ...

Senin tapınağın

Bu gece mat görünüyor

Oysa ki, bugün nasıl da parlaktı ...

 

Gençlere bak ... seviniyorlar.

Her taraf iştah açıcı elma kokusu ...

Hüzünlü ...

Senin sessiz gözlerinde 

Yavşanlar çiçek açacak çünkü...

Yeşil ılgımda patika da uzayacak

Sessizliği bozmayan akşam pınarlarına doğru ...

 

Netlik ... kendisi gelecek – arama onu,

Senden ise ... henüz bir haber yok,

Sessizsin ...

Bu yerlerde ateş ve endişe var sadece,

Sen ... hala ufkun arkasında kaybediyorsun,

Her zaman yaptığın gibi ...

 

Gri renkli uçurtma yılanlar sanki ağlıyor ...

Kaybolmuş  gibiler çayırda...

Teselli  ister misin?

Bütün gece göğsüne konacak,

Alacakaranlık şarapla dolduracak kadehleri ...

 

Aysınlık, kendisi gelecektir – arama onu,

Ve sen de başkaları gibi olacaksın ...

Ama yine de ... birbirimize sarıldık

Deniz hasretli dalgalarla…

***

Ne zaman ki,

bütün yollar seni terk edecek

Son yaprak düşecek

ve ilk kar yağacak,

Dnepri kaplayacak kurşun renkli bir duman,

Kıvılcım pulluklarını bozan son yıldırım çakacak

O zaman,

Akşamın tüm güzelliği ile

Nasıl ki denizin lacivert dalgaları sahile yaslanır

Sen de kıyıdaki denizin renkli dalgalarına yaslan                      

ve titresin cihan,

ölü bölgenin soğuk sınırları,

yalnız korunun soğuk tuzakları aşıp geçsin,

Nur  yağsın beyaz  yelkenli tekneye...

Ben senin gözlerinde sabah  güverçinin uçuşunu görüyorum ...

Bize vaat edilen toprakları görüyoruz  rüyalarımızda.

Tercüme: Afak Şıxlı

Bu yazı Kardeş Kalemler dergisinin 152. sayısında yer almaktadır. Derginin bu sayısında yer alan tüm yazılara aşağıdaki bağlantı üzerinden ulaşabilirsiniz.
Kardeş Kalemler 152. Sayı