Camı çaldı rüzgâr sabaha kadar,
Gah dama vurdu köhne ağaç – dut.
Sükûneti bozup uludu itler,
Yolu mu kaybetmiş derbeder ervah?
...Sonbaharmış! Sabah anladım,
Eyvanıma gelmiş altın güz – gazel!
Bin yıl savaş düşmüş, bin yıl yenilmiş -
Yetim kalbim gibi, güz sonu ezel.
Sonbahar…
Vedalaşmak varmış gençlikle, eyvah!
Beyaz saçlar ekmiş başım üzere.
Ama ben mutluyum - annem sağ,
Karşılaşsam bari otuz yaşım üzere.
Razıyım saçlarım bembeyaz olsun,
Baharlara bakıp, atayım gamı!
Benimde bahçemde çiçekler gülsün,
Hacca götüreyim Kabeye – babamı!
Kısmet etsin kızım, oğlum kemali,
Kapım açık olsun mihmanıma.
Düğünler yapayım, hediye vereyim,
Duaya el açsın gelen soframa.
Yolcu yıldız gibi üstat öğütü,
Zor günde denenir sabır-sebatlar.
Dostlarım her zaman yanımda olsun,
Ben de torunlara koyayım adlar.
Geçer kaç baharlar… Unutamam hiç,
Bana evlat hediye etmiş baharı.
Sen hoşçakal bahar… Ömrüm yüz yıl olsun!
…Ecdatlar yanına gitmez zat var mı?!
Ben siyreti garip, kalbi kralım,
Benim asıl tahtım - bastığım toprak!
Yer altında değil, yerin üstünde
Daha yapacağım, yapacağım çok!
Sen hoşçakal bahar, sen hoşçakal!
Ömür yüz yıl olsun, yüz yıl hoş olsun!
