taş muştusu


 01 Şubat 2026

Taşta söz aradım, gökte ses buldum.
Bozkırda doğdum, ruha kazıldım.
Zamanı dinledim; sustum, yoğruldum.
Atsız yolların yankısı oldum ben.

Kökten gelen sesle hudutları aştım.
Dil, taşın yüküdür; başta taşıdım.
Zamanın belleğine iz bıraktım.
Atsız suskunlukta çelikleştim ben.

Kuzeyden kırk yürek saraya indik.
Önde Kürşat vardı, ardından koştuk.
Bir ad uğruna tek nefes bir olduk.
Ölümün atsızlaştığı yerdeyiz.

Bu yazı Kardeş Kalemler dergisinin 230. sayısında yer almaktadır. Derginin bu sayısında yer alan tüm yazılara aşağıdaki bağlantı üzerinden ulaşabilirsiniz.
Kardeş Kalemler 230. Sayı