Manas’ı emziren Çıyırdı Ana
Tanrı hakkı için beni de emzir
Ayrılık zehrini içirme bana
Her dertten bin beter yaman bu zehir.
Yüreğimin teli yaman inilder
Komuza ohşayıp onun ahvali
Isık’tan su içsem belki serinler
Gözümde bir ateş yârin hayali.
Uluya uluya bozkurtlar gibi
Geceleyin aşam Tanrı Dağı’ndan
Yol kesip can alan haydutlar gibi
Ben de gül isterim yarin bağından.
Şafak söktü seher yeli uyandı
Benim kara bahtım hiç uyanmadı
Bölük bölük düşman geldi dayandı
Bu gönül hasrete hiç dayanmadı.
Umay Ana kız-geline yar oldun
Benim de gönlüme yar olsan ne var
Derman umanları arayıp buldun
Benim de yârimi bir bulsan ne var.
Üstümüzden bu belayı savalım
Ölü toprak bir bahara uyansın
Kara dinli kara kışı kovalım
Bağ-bahçemiz, gül-çiçeğe boyansın.
Benim bahtım buz tutmasın bu yerde
Naymanların çadırı dek ak olsun
Dermanı var bu yerlerin bu derde
Emzir beni zehir dönüp pak olsun.
Talas’ta kırayım puştun belini
Tutmasın tırnağı kolu kırılsın
Keseyim yılanın çatal dilini
Sararsın yaprağı dalı kırılsın.
Sende yiğit sende hüner oldukça
Kimse bize eğri gözle bakamaz
Er balası ata öcün aldıkça
Dünya gelse bu birliği yıkamaz.
Anavatan Atayurt’tan ayrılmaz
Ben ela gözlümden ayrılayım mı?
Bir taş taşa, destek olsa devrilmez
Ben de yalnız kalıp devrileyim mi?
Er-Manas’ın, Kurmanbek’in anası
Ben de Türküm, Oğuz Kağan oğluyum
Bu yerdedir bu gönlümün sunası
Emzir beni, ben de Turan oğluyum.
desinler
Çık salın bağlarda, gönlünce dolaş
Ay gelip bacadan bakmış desinler
Girip de koynuna olayım sarhoş
Biçare abayı yakmış desinler
Beni benden alsın kaşınla gözün
Aklımı kül etsin bir tatlı sözün
Her işten evlâdır mübarek yüzün
Beni zıvanadan çıkmış desinler
Dağıt saçlarını seyran eylesin
Etrafında rüzgâr devran eylesin
Herkesi kendine hayran eylesin
Saçlarına yıldız takmış desinler
Tarifi mümkünse müsaade eyle
Ya da geç karşıma bir kelam söyle
Bu dudağın nedir, lezzeti böyle
Üstüne bal kaymak dökmüş desinler
Seyfettin ne desin, nasıl anlatsın
Vallahi sevdiğim ab-ı hayatsın
Cümle âlem bugün uykuya yatsın
Bizi de sır olup akmış desinler
kardeş
Daim mert ile gez, mert ile otur
Namert sofrasına oturma kardeş
Haramdan uzak dur, günaha girme
Pür ü pak adını batırma kardeş.
Tuttuğun bir işte az sebat eyle
Aman dileyene merhamet eyle
Temiz süt emmişe gör niyet eyle
Koynunda yosmayı yatırma kardeş.
Âlimin sözünde olsun bir gözün
O dem mana bulur senin de sözün
Cahile uyarsan kızarır yüzün
Yüzün tükürükle yudurma kardeş.
Biri bir söz dese sabredip dinle
Ağzından çıkana çok dikkat eyle
Ne söylersen tatlı dil ile söyle
Diline kötüyü getirme kardeş.
Haksızlığa asla rıza gösterme
Mazlumun başında boran estirme
Hısım akrabanı sakın küstürme
İtibarın varken yitirme kardeş.
Bazen yağış olur bazen de kurak
Kurumuş ağaçta kalır mı yaprak
Geride hayırlı bir evlat bırak
Mezarında otlar bitirme kardeş.
İnsanın içini bir Allah bilir
Melekût âlemi hep ervah bilir
Kâbe’nin yolunu dört cenah bilir
Yolundan ayrılıp kudurma kardeş.
Seyfettin’im der ki, salavat getir
Kalbindeki kini, nefreti bitir
Ahrete imanla Kuran’ı götür
Boşuna kefeni götürme kardeş.
