Uyan ayrılıktan


 01 Haziran 2026


Sis yine göğü alıp götürmüş,  
Yine gölge düşürdü hayallerime.  
Sen küsüp gitmişsin, ruhum durmuyor,  
Uçup gözlerinin gönlünü almaya.  

Ayrılığına bürünüp yatmışsın,  
Beni yüreğinden taş gibi atmışsın.  
Bu gece gökler de yerler de suskun,  
Bu gece güneş bile huzursuz uyumuş.  

Suskun bakışından düşüp gidiyorum,  
Yeryüzünden çıktım yukarıya doğru.  
Dersten kötü not alan çocuk gibi,  
Neden başaramadım yaşamayı?  

Ne sevgimin ne de ayrılığımın  
Bir tadı kalmadı, tuzu kalmadı.
Artık dua edip niyet tutmaya
Yalanım kalmadı, doğrum kalmadı.

Küstüğün zamanın bir kesiti yok,
Seni görmeyince dünya kıpırdamıyor.
Ne kuşlar uçuyor gökte
Ne de trenlerin izi hareket ediyor.

Ne gidiş geliş var ne de konuşma,
Ne gökte gürültü yok, yerde nefes yok.
Belki uyanırsın bu ayrılıktan,
Ben bir yana, dünyadan ses yok.

Kulaklarım bu uğultudan tıkanıyor,
Sesini duymazsam sağır olacağım.
Böyle giderse dayanmak zor,
Uyan ayrılıktan, uyan ne olur.

Duman yine gökyüzünü sarmış.
Yine gölge düşürmüş hayallerime
Sen küsüp girmişsin ruhum dinç değil
Uçtu gözlerinin gönlünü almaya.
13.12.2019 (Erzurum)


yuva
Elimden tut, yine gidelim,
Bu kez yavaş yavaş.
Ne uzasın bu yol
Ne kanasın yaram.

Ben gelinliğimi
Bembeyaz ipekten aldım
Dikenlerin üstünde
Kendime yuva kurdum.

Elimden tut, yine gidelim,
Sana masal anlatayım,
Arzusu yüreğinde
Donmuş bir sevgi masalı.

Başı taşlı, kurşunlu,
Kum seli, çöl, sam yeli.
Bir ben, bir küçük ev,
İki küçük oğlum.

Elimden tut, gel gidelim,
Bu kez yol yakındır.
Artık bundan böyle
İsyan bitti, akındır.

Ben seni affettim,
Sen de beni affet.
Başını dünya ile oyala,
Ben yağmura dönüyorum.

biz artık sevgiden yazmıyoruz
Biz artık sevgiden yazmıyoruz çoktan,
Biz sevginin kendisi olmuşuz.
Ayın, yıldızın muhtacı değiliz,
Göklerin yerlerin sözü olmuşuz.

Bizimle seviyorlar dünyayı şimdi,
Bizimle unutup gidiyorlar.
Bizimle yağıyor bulutlar şimdi,
Bulutun ağlayan gözü olmuşuz.

Bizi bu dünyaya bağlayan bağı
Kırsalar da biriz kırsak da biriz
Bizi yüreğinde unutanların
Canında yanan köz olmuşuz.

Bizden gidenlerin yolu açıktır,
Bize gelenlerin yolu kapalı.
Deli at gibidir keder içimizde,
Dert bizim, biz derdin yüzü olmuşuz.

Biz artık sevgiden yazmıyoruz çoktan,
Biz sevginin kendisi olmuşuz.
Ayın, yıldızın muhtacı değiliz,
Göklerin yerlere sözü olmuşuz.


yabancı nağme

İstersen huri ol,
İstersen melek,
hiçbir şey yardım etmez
Bu muhabbete.

Ne sen bana lazımsın
Ne de ben sana,
kim ulaşmış ki
Tam mutluluğa?

Dönüp dünüme
Bakmıyorum artık.
Orada sen başkasın,
Ben sevgi dolu.

Yalnız ikimize
Yetmezdi aşkım,
Kendine sultanlık,
Taht kuruyordu.

Ta ki yüzü dönsün
Soğuk dünyanın
Yıkadı gözlerimden bakışlarını.
Sildi yeryüzünden
Kurduğum, işlediğim nakışlarımı.

Bu yazı Kardeş Kalemler dergisinin 234. sayısında yer almaktadır. Derginin bu sayısında yer alan tüm yazılara aşağıdaki bağlantı üzerinden ulaşabilirsiniz.
Kardeş Kalemler 234. Sayı