Yalnızlık ile anılan bir yerde
Ben de ömür sürsem mi?
Gözünü kırparak bana saatim
“Hadi” der, gitme vakti!
Hasret denen bir zaman mıyım acep ben?
Mektup tez soldu gülden.
Almatı’nın havasını özlerim
Düşlerime merhemim.
Kendi gölünden şaşmış kuğular var.
Buna şahit havalar.
Kara bulutlardan düşerken hüzün
Benim de dolar gözüm.
Gece gelip yüreğimi dişleyen
Dert için bir düş görsem.
Yalnızlık denen bu sokaktan acep
Ne vakit göçüm? Bilsem…
Buluşmaya yalnız gelme,
Hislerinle gel; temiz.
İkinizi de karşılayayım,
Karşılıklı gülüşlerimiz.
İstersen çiçeğinle gel,
Işığını da getir.
En kıymetli hüznünle gel,
Gönül telimi titretip.
“Ah, ne büyük bir aşk!” diye
Efsaneleştirsin bizi el.
Geliyorsan lekesiz gel,
Ömrümü bozmadan gel!
-Tek bir suçun var senin-
Yolu bulamaz yüreğin.
Gereği ne didiklemenin
Hüznünü; bensiz geçen gecenin?
Buluşmaya yalnız gelme,
Onurun ile gel sen.
Ölmeyecek şarkınla gel,
Hepsini karşılarım ben.
Sen gecikme, yeter!
