‘Nasıl başladı?’ diye sordu genç yazar adayı meraklı gözlerle. Nasıl anlatmalı düşüncesinden önce her okuyucunun sevdiği yazarın yazdıklarından yola çıkarak asıl hikâyesinin ne olduğunu bilmek istemesi şaşırtıcı gelmiyordu bir okuyucu olarak. Ne olmuştu da yazmak fikri düşmüştü aklına, nasıl başlamıştı bu serüven? Herkesin bir hikâyesi var, gerçek hikâyesi, yazdıklarının ardında. Yaşanmışlıkları henüz yaşamadıkları, hayalleri umutları, kırılmışlıkları, anlatamadıkları o kadar çok şeyi barındırıyor ki yazılan her hikâye ayrı ayrı birer pencere. Bu pencereler insana, yaşama dair bir bakışı, kelimelerle ilmek ilmek işleyerek sunar görmek isteyene.
Nasıl başlamıştı benim serüvenim? Yıllar önceydi ikinci kez çalıştığım kitapevinin kurucusu Yakup Hocama daha öncesinden haberdar olduğum yazarlık atölyesine katılmak istediğimi dile getirmiştim. Sağ olsun ilgilenmişti. Romanını ve öykülerini okuduğum Osman Çeviksoy’un atölye de yazdığımız öyküleri dinlemesi benim için ayrı bir heyecan uyandırıyordu. Atölye 2021-2022 dönemindeydi sanıyorum. Küçük pencerelerden katılımcıları gördüğümüz öyküleri dinlediğimiz çevrimiçi sıcacık bir ortam vardı. Güzel insanlar ve yazdıkları güzel hikâyeler.
Ne çok şey öğrenmiştim. Kendi yazdıklarımızdan, hatalarımızdan diğer arkadaşların yazdıklarından, bazen aynı yolu izleyip farklı hikâyeler anlatıyorduk. Öğrenme sürecinde kendi yolumuzu bulmaya çalışıyorduk. Hayal kurmak, gözlemlemek bir konu üzerine yeni bir şey ortaya çıkarmak, üretmek, üretmenin verdiği haz yazar adayı için mutluluk vericiydi. Sevgili Nurhan Hocam atölyede öğretmenimiz yol göstericimizdi. Güzel dilimiz Türkçemizle hikâyelerimizi daha iyi nasıl iyileştireceğimizi sevecenlikle anlatıyordu. Anı olarak kalmış olsa da aklımda bana yepyeni bir kapı aralamış olduğunun o zaman pek farkında olmamıştım. Şimdi dönüp baktığımda orada bulunmamın ya da o kitapevine ikinci kez gitmemin bir sebebi varmış diyorum. Yazma yolcuğumun başladığı belki de netlik kazanmaya başladığı yerdi. İyi insanlar bir yerde karşılaşıyor ve kimseyi ayrıştırmadan iyiliği, sevgiyi, hoşgörüyü, saygıyı, yok saymadan var etmeyi birçok güzelliğe dair farkındalık yaratılıyor. Kısa hayat yolunda kaleminiz yoldaşınız, kelimeler hazineniz, pusulanız da sevgi oluyor.
“Soruma cevap vermediniz?” deyince birden irkildim. Gözlerimi genç yazar adayına çevirdim. Şaşkınlıkla bana bakıyordu. “Dalıp gittiniz bir anda” deyince “Size bir şey anlatmadım mı ben?” diye sordum. “ Hayır! ”dedi. “Yeniden anlatayım size o zaman.”
