Sensizliğin dinlenme günü bugün,
İnsanın aklı düşünceden işlemez.
Kaygılar çarpıyor beynimin tam ortasına...
Keder belden bele sarılıyor bedenime,
Hasret elden ele dolaşıyor...
Sıkıntılar göğsümdeki çölde gölgeleniyor.
Yüreğimde dinleniyor acılar,
Gözlerimde yüzüyor hüzün.
Kirpiklerimde yol hasreti uyumak istiyor...
Tüm yokluklara rağmen
Yüreğimi bağrıma basıp uyumak istiyorum...
Bir gün dinlenmek hakkı var herkesin,
Canı çıksın yorgunluğun...
Bugün dinlenme günü,
Yüreğime sözüm geçmiyor ki diyeyim: uyu...
bir zerre ışığın şiiri
Tereddütler içinde
Yaşamak da bir iş değilmiş, dost;
Önünü görmek için bir zerre ışık olmalı...
Sönmüş bir el feneriyle gidilemez geleceğe.
Karanlıkta el yordamıyla yürümez insan kör gibi;
Bunun sağı var, solu var,
İlerisi var, gerisi var...
Her dönüp baktığında
Hangi ışıktan kopup geldiğini bilmeli
İnsanoğlu.
Yol sonrası ayrı mesele;
Taş da olabilir, toprak da.
Toz olmazsa kum fırtınası kopmaz.
Patikalar ansızın kıvrılabilir,
Yön değiştirip yine kendine dönebilir...
Dairesel yollar baş oyalamak içindir.
Olacak tüm kazalara rağmen
Her girişin bir çıkışı olmalı inancıyla...
Rahat yol arayandan yolcu olmaz;
İnanç adamları için değildir
Asfalt yolların cam gibi genişliği.
Bazen çıkmaza dayanmalı,
Bazen labirentlerde kaybolmalı
Sabah çiyine karışıp üşüyen tomurcuklar gibi...
Birçok fikri hız çiğneyip geçti...
Ham düşüncelerin peşinden giderken
Zamanı geçemez insan.
Beyaz oklara,
Sarı çizgilere aldırma, dost;
Yüreğinin varmak istediği yer
Yolların en doğrusudur.
Ne kaçana kapılıp kaç,
Ne kovalayana uyup söv geçmişe, geleceğe...
Arzulara kavuşmanın tek yolu var: sabır!
“Atlas olur, ey kora, senden...” yalnızca eski bir söz değil;
En büyük zaferlere doğru küçük adımlarla
Ve ağır ağır yürümenin
Modern felsefesidir aynı zamanda...
Tereddüt varsa
Zaferden söz etmeye değmez, dost!
Şüphelerin içinden bakan arzular
Bahar güneşinde filizlenmez.
Asla filizlenmez!
