Can, göl ve pelerin


 01 Haziran 2025

sisli ve yağmurlu bir günde 
Giresun mu İskandinav ülkelerinde bir kasaba mı? 
bilemediğim bir yerde 
kaybettim başlangıcımı 
yükseldikçe çamlar bıraktı kendini otlaklara  
koca dağların eteklerindeki buz gibi mavilikler ve kürtükler[1] 
                                                                                          dur der 
dur ve dile, dilen, dinlen 
ulaşmak için yar ve Yaradan'a
gideceksin engebeli ve uzun bir yoldan
yükseldikçe kesilecek nefesin
belki çıkmayacak sesin
şimdi tam buradasın 
yön gösteren haritalara ve pusulaya ihtiyacın kalmadı
bu şehir bir seni bir sevgini bünyesine almadı
yapamadı
gördüğün kirli kar kalıntısı
Can'ın kabul olmayan duası
bu şehir tutsun bu büyük yası
                                         ve acıyı
şimdi tırman zirveye ve savrulsun giydiğin pelerin
anbean küçülecek ardında bıraktıkların.


[1] Halk ağzında rüzgârın kuytu yerlerde meydana getirdiği kar yığını. 

 

şiirin laneti sonrası yaşanan travma

eksik harfler üstünde yüzen dizelerin laneti 
correspondances yahut spleen’in getirdiği malédictions duvarı
bütün sövgülerin yer aldığı belki de alamadığı
şeytansı fikirler sonrası kaderine razı olmayan insan
evet bu bir başkaldırı. antik Yunan'dan gelen gelenek
korodan yükselen kakofoni. ve atın ölmesi
bıçağın kestiği yerde bıraktığı iz sonrası
duyulan hırıltının getirdiği irkilme

                                                                      birinin üzerine öylece toprak atamazsın
                                                      taşa takılır kürek sen kaşıklamak isterken yemeği
                                                                          buna ihtiyacı olsa yardım istese dahi
                                              kazılan çukura hiçbir şey olmamış gibi yaklaşamazsın
                                                                 yaparım diyorsan iyi düşün hayat var belki
                                                                   sorun tam olarak bu. bunu yapmamalısın
                                                                                    çünkü sen bir mezarcı değilsin
                                                                      kullanamayacaksın eline verilen küreği
                                                                                                       saplarken toprağa
                                                                         uzun sap vuracak arkandaki dostuna
                                                                alacaklar elinden, verecekler bir başkasına

herkesin kıyameti kendindendir sorunlu yaşamlarda
zamandan ve mekândan soyutlanmalarla
kötülük duvarına teker teker anlatın ve rahatlayın
bıçak kemiğe dayandığında
geleneklerden sıyrılıp kayan yıldızın bıraktığı etki
Beyoğlu'nda hissedilecek ve bitecek

                                                                     öylece toprak atamazsın üzerine birinin
                                                                                                        belki yaşıyor hâlâ
                                                    zorla savaşa giren o adam evet zorlandı barışa da
                                                                                       bırakamazsın onu o çukurda
                                                               geçmişin gerçeği rüzgarla yüzüne çarpabilir
                                                                         bana değil buna inanmak zorundasın
                                                                                        eylülde doğan bebekler gibi
                                                                                                zararsızca ağlamalısın

ara sokakları kullanarak kaybolan nesne
çıkarlar uğruna kesilen fındık dalı
başlatır karanlığı sokakbaşı’nda
duvarında asmadan kapılı zeytinlik evlerinin
ilham perilerinin mayıs gecesi şenliği
aksu’dan adaya uzanan saklı yol boyunca
çarpıntılı bir karşılama. yahut veda
 
                                                                      toprak atamazsın üzerine birinin öylece
                                                                                            hele tanımadığın bir yüze
                                                                                                          asla kıyamazsın
                                                     mahzenlerde dolanırken denizde beliren yansıma
                                                                                                                seni ele verir
                                                                           tüm yapacaklarına kansız ay şahittir

                                                                      atamazsın birinin toprak öylece üzerine
                                                                                  kazma, kürek ve toprak kokusu
                                                                                                                                  [
                                                                                                                               …]
                                                                      üzerine öylece birinin atamazsın toprak

Bu yazı Kardeş Kalemler dergisinin 222. sayısında yer almaktadır. Derginin bu sayısında yer alan tüm yazılara aşağıdaki bağlantı üzerinden ulaşabilirsiniz.
Kardeş Kalemler 222. Sayı